Funkcje
Sprawdzian 2
Grupa A
Zadanie 1
Rozważ przyporządkowanie elementów ze zbioru \(A = \{-2, 1, 3, 5\}\) elementom zbioru \(B = \{0, 4, 7, 9\}\), którego początkowy schemat zilustrowano na poniższym grafie. Rozstrzygnij, czy możliwe jest dodanie kolejnych strzałek (bez wymazywania już naniesionych powiązań) w taki sposób, aby powstały graf reprezentował funkcję ze zbioru \(A\) w zbiór \(B\). Odpowiedź starannie uzasadnij.
Nie, tego grafu nie można uzupełnić tak, aby przedstawiał funkcję ze zbioru \(A\) w zbiór \(B\).
Uzasadnienie: Z elementu \(3 \in A\) wychodzą już dwie różne strzałki (do liczb \(7\) oraz \(9\)), co oznacza przyporządkowanie jednemu argumentowi dwóch różnych wartości. Narusza to podstawowy warunek definicji funkcji, a operacja dorysowywania nowych strzałek nie usunie istniejącej wieloznaczności.
Uzasadnienie: Z elementu \(3 \in A\) wychodzą już dwie różne strzałki (do liczb \(7\) oraz \(9\)), co oznacza przyporządkowanie jednemu argumentowi dwóch różnych wartości. Narusza to podstawowy warunek definicji funkcji, a operacja dorysowywania nowych strzałek nie usunie istniejącej wieloznaczności.
Wskazówki:
- Przypomnij sobie definicję funkcji: przyporządkowanie ze zbioru \(A\) w zbiór \(B\) jest funkcją, jeżeli każdemu elementowi ze zbioru \(A\) odpowiada dokładnie jeden element ze zbioru \(B\).
- Zwróć uwagę na liczbę strzałek wychodzących z każdego elementu dziedziny na grafie oraz na fakt, że uzupełnianie grafu polega wyłącznie na dodawaniu nowych strzałek, a nie na usuwaniu już narysowanych.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Przypomnienie definicji funkcji ze zbioru w zbiór:
Relacja (przyporządkowanie) ze zbioru \(A\) w zbiór \(B\) jest funkcją wtedy i tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie dwa fundamentalne warunki:
1. Każdemu elementowi zbioru \(A\) przypisany jest co najmniej jeden element ze zbioru \(B\) (z każdego punktu zbioru \(A\) musi wychodzić strzałka).
2. Każdemu elementowi zbioru \(A\) przypisany jest co najwyżej jeden element ze zbioru \(B\) (z żadnego punktu zbioru \(A\) nie może wychodzić więcej niż jedna strzałka).
Krótko mówiąc: z każdego elementu zbioru \(A\) na grafie musi wychodzić dokładnie jedna strzałka. -
Analiza obecnego stanu grafu i identyfikacja sprzeczności:
Sprawdzamy liczbę strzałek wychodzących z poszczególnych elementów dziedziny \(A\):- Dla argumentu \(-2\): wychodzi \(1\) strzałka (do wartości \(0\)).
- Dla argumentu \(1\): nie wychodzi żadna strzałka.
- Dla argumentu \(3\): wychodzą \(2\) strzałki — jedna prowadzi do liczby \(7\), a druga do liczby \(9\): $$3 \to 7 \quad \text{oraz} \quad 3 \to 9$$
- Dla argumentu \(5\): nie wychodzi żadna strzałka.
-
Ocena możliwości uzupełnienia grafu i sformułowanie wniosku:
Polecenie pyta, czy graf można uzupełnić, co oznacza wyłącznie dopisanie (dorysowanie) nowych strzałek łączących elementy, które jeszcze nie mają przyporządkowania (czyli dla liczb \(1\) i \(5\)).
Niezależnie od tego, ile nowych strzałek dorysujemy z pozostałych elementów, strzałki już narysowane muszą pozostać na grafie. Ponieważ elementowi \(3\) przypisano już dwie różne wartości (\(7\) oraz \(9\)), warunek jednoznaczności funkcji został trwale naruszony.
Zatem tego grafu nie można uzupełnić tak, aby przedstawiał funkcję.
Odpowiedź:
Nie, grafu nie można uzupełnić tak, aby przedstawiał funkcję. Z elementu \(3 \in A\) wychodzą dwie strzałki (do \(7\) i \(9\)), co oznacza, że jednemu argumentowi przyporządkowano dwie różne wartości, co jest sprzeczne z definicją funkcji. Dodanie kolejnych strzałek nie usunie tej sprzeczności.
Nie, grafu nie można uzupełnić tak, aby przedstawiał funkcję. Z elementu \(3 \in A\) wychodzą dwie strzałki (do \(7\) i \(9\)), co oznacza, że jednemu argumentowi przyporządkowano dwie różne wartości, co jest sprzeczne z definicją funkcji. Dodanie kolejnych strzałek nie usunie tej sprzeczności.
Zadanie 2
Wyznacz współrzędne wszystkich punktów o obu współrzędnych całkowitych, które należą do wykresu funkcji \(f\) danej wzorem:
$$f(x) = \begin{cases} \dfrac{1}{3}x + 1 & \text{dla } x \in \langle -6; 0) \\[8pt] -2 & \text{dla } x \in \langle 1; 4) \\[8pt] 5 - x & \text{dla } x \in (4; 5) \end{cases}$$
$$(-6, -1), \quad (-3, 0), \quad (1, -2), \quad (2, -2), \quad (3, -2)$$
Wskazówki:
- Punkt \((x, y)\) ma obie współrzędne całkowite wtedy i tylko wtedy, gdy argument \(x\) jest liczbą całkowitą oraz odpowiadająca mu wartość funkcji \(y = f(x)\) również jest liczbą całkowitą (\(x \in \mathbb{Z}\) i \(y \in \mathbb{Z}\)).
- Rozpatruj każdy z trzech przedziałów określoności osobno. Wypisz najpierw wszystkie argumenty całkowite należące do danego przedziału, zwracając baczną uwagę na nawiasy domknięte \(\langle \dots \rangle\) oraz otwarte \((\dots)\).
- Dla każdego całkowitego argumentu oblicz wartość funkcji i sprawdź, czy wynik jest liczbą całkowitą. Jeśli przedział nie zawiera żadnych liczb całkowitych, oznacza to brak szukanych punktów w tej części wykresu.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie punktów dla pierwszej części wykresu, gdy \(x \in \langle -6; 0)\):
Wypisujemy wszystkie liczby całkowite należące do przedziału \(\langle -6; 0)\): $$x \in \{-6, -5, -4, -3, -2, -1\}$$ Warto zauważyć, że liczba \(0\) nie należy do tego przedziału z uwagi na nawias okrągły.
Wzór funkcji dla tych argumentów to: $$f(x) = \dfrac{1}{3}x + 1$$ Aby wartość \(f(x)\) była całkowita, składnik \(\dfrac{1}{3}x\) musi być liczbą całkowitą, co oznacza, że argument \(x\) musi być podzielny przez \(3\). Obliczamy wartości dla poszczególnych argumentów: $$\begin{aligned} x = -6: \quad f(-6) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-6) + 1 = -2 + 1 = -1 \in \mathbb{Z} \implies (-6, -1) \\[8pt] x = -5: \quad f(-5) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-5) + 1 = -\dfrac{5}{3} + 1 = -\dfrac{2}{3} \notin \mathbb{Z} \\[8pt] x = -4: \quad f(-4) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-4) + 1 = -\dfrac{4}{3} + 1 = -\dfrac{1}{3} \notin \mathbb{Z} \\[8pt] x = -3: \quad f(-3) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-3) + 1 = -1 + 1 = 0 \in \mathbb{Z} \implies (-3, 0) \\[8pt] x = -2: \quad f(-2) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-2) + 1 = -\dfrac{2}{3} + 1 = \dfrac{1}{3} \notin \mathbb{Z} \\[8pt] x = -1: \quad f(-1) &= \dfrac{1}{3} \cdot (-1) + 1 = -\dfrac{1}{3} + 1 = \dfrac{2}{3} \notin \mathbb{Z} \end{aligned}$$ Z pierwszej gałęzi funkcji otrzymujemy dwa punkty o obu współrzędnych całkowitych: \((-6, -1)\) oraz \((-3, 0)\). -
Wyznaczenie punktów dla drugiej oraz trzeciej części wykresu:
Dla drugiego przedziału \(x \in \langle 1; 4)\) funkcja jest funkcją stałą: $$f(x) = -2$$ Liczby całkowite należące do przedziału \(\langle 1; 4)\) to: $$x \in \{1, 2, 3\}$$ Liczba \(4\) nie należy do przedziału. Ponieważ dla każdego z tych argumentów wartość \(f(x) = -2\) jest całkowita, każdy z nich daje punkt o obu współrzędnych całkowitych: $$(1, -2), \quad (2, -2), \quad (3, -2)$$ Dla trzeciego przedziału \(x \in (4; 5)\) funkcja ma wzór \(f(x) = 5 - x\). Sprawdzamy obecność liczb całkowitych w tym przedziale: $$(4; 5) \cap \mathbb{Z} = \emptyset$$ Przedział \((4; 5)\) jest obustronnie otwarty i zawarty pomiędzy dwoma kolejnymi liczbami całkowitymi, więc nie zawiera żadnej liczby całkowitej. Z tej części funkcji nie otrzymujemy żadnego punktu. -
Zestawienie wyznaczonych punktów oraz interpretacja graficzna:
Wykres funkcji składa się z trzech rozłącznych odcinków. Wszystkie punkty kratowe (o współrzędnych całkowitych) należące do wykresu zostały wyróżnione kolorem czerwonym:
Odpowiedź:
Wszystkie punkty o obu współrzędnych całkowitych należące do wykresu tej funkcji to: $$(-6, -1), \quad (-3, 0), \quad (1, -2), \quad (2, -2), \quad (3, -2)$$
Wszystkie punkty o obu współrzędnych całkowitych należące do wykresu tej funkcji to: $$(-6, -1), \quad (-3, 0), \quad (1, -2), \quad (2, -2), \quad (3, -2)$$
Zadanie 3
Dla funkcji \(f \colon \mathbb{R} \to \mathbb{R}\) zdefiniowanej wzorem
$$\begin{aligned} f(x) = \begin{cases} x + 3 & \text{dla } x \in (-\infty; 0) \\[8pt] -x + 3 & \text{dla } x \in \langle 0; 2) \\[8pt] 1 & \text{dla } x \in \langle 2; \infty) \end{cases} \end{aligned}$$
wyznacz wartości \(f(-2\sqrt{3})\) oraz \(f(\sqrt{5}-1)\), a następnie sporządź jej wykres w prostokątnym układzie współrzędnych.
\(f(-2\sqrt{3}) = 3 - 2\sqrt{3}\)
\(f(\sqrt{5}-1) = 4 - \sqrt{5}\)
Wykres funkcji:
\(f(\sqrt{5}-1) = 4 - \sqrt{5}\)
Wykres funkcji:
Wskazówki:
- Zwróć uwagę, do którego z trzech przedziałów określoności należy badany argument, a następnie podstaw go do odpowiedniego wzoru cząstkowego.
- Szacuj wartości pierwiastków niewymiernych (np. \(\sqrt{12} \approx 3{,}46\), \(\sqrt{5} \approx 2{,}24\)), aby bezbłędnie zlokalizować właściwy przedział dziedziny.
- Przy sporządzaniu wykresu wyznacz punkty brzegowe poszczególnych przedziałów i połącz je odpowiednimi odcinkami lub półprostą.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Obliczenie wartości funkcji dla argumentu \(x = -2\sqrt{3}\):
Wartość badanego argumentu to \(x = -2\sqrt{3} = -\sqrt{12}\). Ponieważ zachodzi nierówność \(3 < \sqrt{12} < 4\), po pomnożeniu przez \(-1\) otrzymujemy: $$-4 < -2\sqrt{3} < -3$$ Oznacza to, że argument spełnia warunek \(x < 0\), czyli należy do pierwszego przedziału dziedziny \(x \in (-\infty; 0)\). Korzystamy ze wzoru \(f(x) = x + 3\): $$\begin{aligned} f(-2\sqrt{3}) &= -2\sqrt{3} + 3 \\[8pt] &= 3 - 2\sqrt{3} \end{aligned}$$ -
Obliczenie wartości funkcji dla argumentu \(x = \sqrt{5} - 1\):
Szacujemy położenie argumentu \(x = \sqrt{5} - 1\). Wiemy, że \(2 < \sqrt{5} < 3\). Odejmując \(1\) od każdej strony nierówności, uzyskujemy: $$1 < \sqrt{5} - 1 < 2$$ Wobec tego argument spełnia warunek \(0 \le x < 2\), czyli należy do środkowego przedziału dziedziny \(\langle 0; 2)\). Wstawiamy go do wzoru \(f(x) = -x + 3\): $$\begin{aligned} f(\sqrt{5} - 1) &= -(\sqrt{5} - 1) + 3 \\[8pt] &= -\sqrt{5} + 1 + 3 \\[8pt] &= 4 - \sqrt{5} \end{aligned}$$ -
Wyznaczenie punktów charakterystycznych i sporządzenie wykresu funkcji:
Analizujemy przebieg funkcji w poszczególnych przedziałach:- Dla \(x \in (-\infty; 0)\) wykresem jest fragment prostej \(y = x + 3\). Przechodzi przez punkt przecięcia z osią \(OX\): \((-3, 0)\) oraz zmierza do punktu \((0, 3)\).
- Dla \(x \in \langle 0; 2)\) wykresem jest odcinek prostej \(y = -x + 3\) łączący punkt \((0, 3)\) z punktem \((2, 1)\). Zauważmy, że dla \(x = 0\) obie gałęzie łączą się w punkcie \((0, 3)\).
- Dla \(x \in \langle 2; \infty)\) funkcja przyjmuje stałą wartość \(y = 1\), co daje poziomą półprostą zaczynającą się w punkcie \((2, 1)\) i skierowaną w prawo.
Odpowiedź:
\(f(-2\sqrt{3}) = 3 - 2\sqrt{3}\)
\(f(\sqrt{5}-1) = 4 - \sqrt{5}\)
\(f(-2\sqrt{3}) = 3 - 2\sqrt{3}\)
\(f(\sqrt{5}-1) = 4 - \sqrt{5}\)
Zadanie 4
Wykres funkcji liczbowej \(f\), której dziedziną jest zbiór \(\langle -6; 4 \rangle\), przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych na poniższym rysunku. Korzystając z zamieszczonego wykresu, wyznacz:
a) wszystkie miejsca zerowe funkcji \(f\),
b) maksymalne przedziały, w których funkcja \(f\) jest rosnąca, oraz przedziały, w których jest malejąca,
c) zbiór wszystkich argumentów \(x\), dla których funkcja \(f\) przyjmuje wartości ujemne.
a) wszystkie miejsca zerowe funkcji \(f\),
b) maksymalne przedziały, w których funkcja \(f\) jest rosnąca, oraz przedziały, w których jest malejąca,
c) zbiór wszystkich argumentów \(x\), dla których funkcja \(f\) przyjmuje wartości ujemne.
a) Miejsca zerowe: \(x \in \{-4, -1, 3\}\)
b) Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów: \(\langle -6; -2 \rangle\) oraz \(\langle -1; 2 \rangle\); funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów: \(\langle -2; -1 \rangle\) oraz \(\langle 2; 4 \rangle\)
c) Argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne: \(x \in \langle -6; -4) \cup (3; 4\rangle\)
b) Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów: \(\langle -6; -2 \rangle\) oraz \(\langle -1; 2 \rangle\); funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów: \(\langle -2; -1 \rangle\) oraz \(\langle 2; 4 \rangle\)
c) Argumenty, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne: \(x \in \langle -6; -4) \cup (3; 4\rangle\)
Wskazówki:
- Miejsca zerowe funkcji to punkty przecięcia lub zetknięcia wykresu z osią \(OX\) (argumenty \(x\), dla których \(f(x) = 0\)).
- Przedziały monotoniczności odczytujemy wzdłuż osi \(OX\) od lewej do prawej: sprawdzamy, gdzie wraz ze wzrostem argumentów wartości rosną (wykres pnie się w górę), a gdzie maleją (wykres opada). Poszczególne przedziały wymieniamy rozłącznie (nie łączymy ich symbolem sumy \(\cup\)).
- Wartości ujemne oznaczają nierówność \(f(x) < 0\) – szukamy argumentów \(x\), dla których wykres znajduje się ściśle poniżej osi \(OX\). W miejscach zerowych wartość wynosi \(0\), zatem same punkty zerowe nie należą do rozwiązań ostrej nierówności.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Podpunkt a) Odczytanie miejsc zerowych funkcji z wykresu:
Miejscem zerowym funkcji jest każdy taki argument \(x\), dla którego wartość funkcji wynosi zero (\(f(x) = 0\)), czyli punkt wykresu leży bezpośrednio na osi poziomej \(OX\).Analizując punkty wspólne wykresu z osią \(OX\), odczytujemy: $$x = -4, \quad x = -1, \quad x = 3$$ Zatem zbiorem miejsc zerowych jest: $$\{-4, -1, 3\}$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie maksymalnych przedziałów monotoniczności:
Analizujemy kierunek przebiegu wykresu wzdłuż osi \(OX\) od skrajnego lewego końca dziedziny \(x = -6\) do skrajnego prawego końca \(x = 4\):
1. Funkcja rosnąca: Wartości rosną na odcinkach, gdzie wykres wznosi się w prawo: $$\begin{aligned} x &\in \langle -6; -2 \rangle \\[8pt] x &\in \langle -1; 2 \rangle \end{aligned}$$ 2. Funkcja malejąca: Wartości maleją na odcinkach, gdzie wykres opada w prawo: $$\begin{aligned} x &\in \langle -2; -1 \rangle \\[8pt] x &\in \langle 2; 4 \rangle \end{aligned}$$ Zgodnie z wymaganiami szkolnymi przedziały monotoniczności zapisujemy jako osobne zbiory (rozdzielone spójnikiem „oraz”), a nie w postaci ich sumy mnogowskazowej. -
Podpunkt c) Wyznaczenie argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne:
Warunek \(f(x) < 0\) spełniają te argumenty \(x\), dla których odpowiadające im punkty wykresu znajdują się ściśle pod osią \(OX\) (w IV lub III ćwiartce układu).
Wykres leży poniżej osi poziomej w dwóch odrębnych fragmentach:
• Od lewego końca dziedziny \(x = -6\) (włącznie, gdyż \(f(-6) = -4 < 0\)) do pierwszego miejsca zerowego \(x = -4\) (z wyłączeniem \(-4\), bo \(f(-4) = 0 \nless 0\)): $$x \in \langle -6; -4)$$ • Od prawego miejsca zerowego \(x = 3\) (z wyłączeniem \(3\), bo \(f(3) = 0\)) do prawego końca dziedziny \(x = 4\) (włącznie, gdyż \(f(4) = -3 < 0\)): $$x \in (3; 4\rangle$$
Ważna uwaga: W punkcie \(x = -1\) funkcja ma wartość równą zero (\(f(-1) = 0\)), więc nie jest ona ujemna. Punkt ten nie należy do rozwiązania.Ostatecznie zbiór wszystkich argumentów spełniających warunek \(f(x) < 0\) zapisujemy w postaci sumy przedziałów: $$x \in \langle -6; -4) \cup (3; 4\rangle$$
Odpowiedź:
a) Miejsca zerowe: \(x \in \{-4, -1, 3\}\)
b) Przedziały monotoniczności:
– rosnąca w: \(\langle -6; -2 \rangle\) oraz \(\langle -1; 2 \rangle\)
– malejąca w: \(\langle -2; -1 \rangle\) oraz \(\langle 2; 4 \rangle\)
c) Wartości ujemne (\(f(x) < 0\)): \(x \in \langle -6; -4) \cup (3; 4\rangle\)
a) Miejsca zerowe: \(x \in \{-4, -1, 3\}\)
b) Przedziały monotoniczności:
– rosnąca w: \(\langle -6; -2 \rangle\) oraz \(\langle -1; 2 \rangle\)
– malejąca w: \(\langle -2; -1 \rangle\) oraz \(\langle 2; 4 \rangle\)
c) Wartości ujemne (\(f(x) < 0\)): \(x \in \langle -6; -4) \cup (3; 4\rangle\)
Zadanie 5
W kartezjańskim układzie współrzędnych przedstawiono wykres funkcji \(f \colon \mathbb{R} \to \mathbb{R}\), składający się z odcinków oraz dwóch nieskończonych półprostych. Na podstawie tej funkcji zdefiniowano funkcję \(g\) wzorem \(g(x) = |f(-x)|\). Naszkicuj wykres funkcji \(g\), a następnie wyznacz:
a) zbiór wszystkich rozwiązań równania \(g(x) = 2\),
b) zbiór argumentów spełniających nierówność \(g(x) > 3\),
c) zbiór wszystkich liczb rzeczywistych spełniających nierówność \(f(x) \leqslant 0\).
a) zbiór wszystkich rozwiązań równania \(g(x) = 2\),
b) zbiór argumentów spełniających nierówność \(g(x) > 3\),
c) zbiór wszystkich liczb rzeczywistych spełniających nierówność \(f(x) \leqslant 0\).
a) \(x \in \{-7, -4, 0, 2, 4\}\)
b) \(x \in (-\infty, -8) \cup \left(-\dfrac{7}{2}, -1\right) \cup (5, \infty)\)
c) \(x \in [-3, -1] \cup [5, \infty)\)
b) \(x \in (-\infty, -8) \cup \left(-\dfrac{7}{2}, -1\right) \cup (5, \infty)\)
c) \(x \in [-3, -1] \cup [5, \infty)\)
Wskazówki:
- Przekształcenie \(x \mapsto -x\) w argumencie funkcji (czyli \(y = f(-x)\)) jest symetrią osiową wykresu względem pionowej osi \(OY\).
- Złożenie z wartością bezwzględną \(g(x) = |f(-x)|\) oznacza, że części wykresu leżące powyżej osi \(OX\) lub na niej pozostają bez zmian, natomiast wszystkie fragmenty leżące pod osią \(OX\) odbijamy symetrycznie do góry względem osi \(OX\).
- Rozwiązania równania \(g(x) = 2\) to odcięte \(x\) punktów przecięcia wykresu funkcji \(g\) z poziomą prostą \(y = 2\).
- Nierówność \(g(x) > 3\) wyznacza przedziały, na których wykres \(g\) przebiega ściśle powyżej prostej \(y = 3\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Rysunek pomocniczy i analiza punktów węzłowych funkcji \(f\):
Odczytujemy z siatki współrzędne charakterystycznych punktów załamań oraz miejsc zerowych wyjściowej funkcji \(f\): $$(-4, 2),\quad (-3, 0),\quad (-2, -2),\quad (-1, 0),\quad (0, 2),\quad (2, 4),\quad (3, 4),\quad (4, 2),\quad (5, 0)$$ Funkcja składa się z lewej półprostej o nachyleniu \(-1\) (przechodzącej przez \((-4, 2)\)), odcinków łączących powyższe punkty oraz prawej półprostej o nachyleniu \(-1\) wychodzącej z punktu \((5, 0)\). -
Konstrukcja funkcji pomocniczej \(h(x) = f(-x)\) oraz docelowej \(g(x) = |h(x)|\):
W pierwszym kroku przekształcamy punkty wykresu poprzez symetrię względem osi \(OY\) (\(x \mapsto -x\)): $$\begin{aligned} (x, y) &\longrightarrow (-x, y) \\[8pt] (-4, 2) &\longrightarrow (4, 2) \\[8pt] (-2, -2) &\longrightarrow (2, -2) \\[8pt] (0, 2) &\longrightarrow (0, 2) \\[8pt] (2, 4) &\longrightarrow (-2, 4) \\[8pt] (3, 4) &\longrightarrow (-3, 4) \\[8pt] (5, 0) &\longrightarrow (-5, 0) \end{aligned}$$ Następnie nakładamy wartość bezwzględną \(g(x) = |h(x)|\). Punkt \((2, -2)\), który leżał poniżej osi \(OX\), przechodzi na punkt \((2, 2)\), a fragment na przedziale \(x \in [1, 3]\) tworzy charakterystyczne załamanie skierowane ku górze z wierzchołkiem w \((2, 2)\). Lewa półprosta funkcji \(h\) dla \(x \leqslant -5\) miała ujemne wartości i po odbiciu staje się półprostą o równaniu \(y = -x - 5\). -
Podpunkt a) Rozwiązujemy równanie \(g(x) = 2\):
Szukamy punktów przecięcia wykresu funkcji \(g\) z poziomą prostą \(y = 2\). Analizując kolejne fragmenty wykresu funkcji \(g\):
• dla \(x \leqslant -5\): \(-x - 5 = 2 \implies x = -7\),
• dla \(x \in [-5, -3]\): odcinek od \((-5, 0)\) do \((-3, 4)\) ma równanie \(y = 2x + 10\); podstawiając \(y = 2\) otrzymujemy \(2x + 10 = 2 \implies x = -4\),
• dla \(x = 0\): \(g(0) = 2\),
• dla \(x \in [1, 3]\): załamanie osiąga wartość maksymalną równą \(2\) dokładnie w punkcie \(x = 2\), czyli \(g(2) = 2\),
• dla \(x = 4\): \(g(4) = 2\) (odcinek od \((3, 0)\) do \((4, 2)\) oraz początek prawej półprostej \(y = x - 2\)).
Zatem równanie ma 5 rozwiązań: $$x \in \{-7, -4, 0, 2, 4\}$$ -
Podpunkt b) Rozwiązujemy nierówność \(g(x) > 3\):
Wyznaczamy argumenty, dla których wykres funkcji \(g\) znajduje się ściśle nad prostą \(y = 3\):
• na lewej półprostej: \(-x - 5 > 3 \iff -x > 8 \iff x < -8\),
• wokół wierzchołka: na odcinku rosnącym \(2x + 10 = 3 \implies x = -\dfrac{7}{2} = -3{,}5\), poziomy odcinek ma wartość \(4 > 3\) na przedziale \([-3, -2]\), a na odcinku opadającym prosta \(y = 2 - x\) osiąga wartość \(3\) dla \(x = -1\). Daje to przedział \(\left(-\dfrac{7}{2}, -1\right)\),
• na prawej półprostej: prosta \(y = x - 2\) osiąga wartość \(3\) dla \(x = 5\), zatem \(g(x) > 3\) dla \(x > 5\).
Zbiór rozwiązań nierówności to: $$x \in (-\infty, -8) \cup \left(-\dfrac{7}{2}, -1\right) \cup (5, \infty)$$ -
Podpunkt c) Rozwiązujemy nierówność \(f(x) \leqslant 0\):
Wracamy do wyjściowego wykresu funkcji \(f\) i odczytujemy argumenty, dla których wykres znajduje się na osi \(OX\) lub poniżej niej:
• fragment leżący poniżej osi \(OX\) pomiędzy miejscami zerowymi \(x = -3\) oraz \(x = -1\) z minimum w punkcie \((-2, -2)\), co daje przedział domknięty \([-3, -1]\),
• prawa półprosta zaczynająca się w miejscu zerowym \(x = 5\) i zmierzająca ku dołowi, co daje przedział \([5, \infty)\).
Rozwiązaniem nierówności \(f(x) \leqslant 0\) jest suma przedziałów: $$x \in [-3, -1] \cup [5, \infty)$$
Odpowiedź:
a) \(x \in \{-7, -4, 0, 2, 4\}\)
b) \(x \in (-\infty, -8) \cup \left(-\dfrac{7}{2}, -1\right) \cup (5, \infty)\)
c) \(x \in [-3, -1] \cup [5, \infty)\)
a) \(x \in \{-7, -4, 0, 2, 4\}\)
b) \(x \in (-\infty, -8) \cup \left(-\dfrac{7}{2}, -1\right) \cup (5, \infty)\)
c) \(x \in [-3, -1] \cup [5, \infty)\)
Zadanie 6
W kartezjańskim układzie współrzędnych naszkicowano wykresy funkcji \(f\) oraz \(g\), których wspólną dziedziną jest przedział \(\langle -4, 5 \rangle\). Prawdziwa dla każdego argumentu \(x \in \langle -4, 5 \rangle\) jest równość:
A. \(g(x) = -f(x)\)
B. \(g(x) = f(-x)\)
C. \(g(-x) = f(x)\)
D. \(g(-x) = -f(x)\)
A. \(g(x) = -f(x)\)
Wskazówki:
- Wybierz kilka charakterystycznych punktów leżących na siatce kratek dla tych samych argumentów \(x\) (np. dla \(x = 0\), \(x = 1\) czy \(x = -4\)) i porównaj wartości obu funkcji.
- Zwróć uwagę na położenie wykresów względem osi układu współrzędnych – zmiana znaku całej funkcji \(y = -f(x)\) odpowiada symetrii względem osi \(OX\), natomiast zmiana znaku argumentu \(y = f(-x)\) odpowiada symetrii względem osi \(OY\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Rysunek pomocniczy i odczytanie wartości funkcji dla wybranych argumentów:
Wybieramy kilka charakterystycznych argumentów należących do dziedziny \(\langle -4, 5 \rangle\) i odczytujemy z siatki współrzędne punktów należących do wykresów obu funkcji:- dla \(x = 0\): \(f(0) = 2\) oraz \(g(0) = -2\),
- dla \(x = 1\): \(f(1) = 1\) oraz \(g(1) = -1\),
- dla \(x = -4\): \(f(-4) = -2\) oraz \(g(-4) = 2\),
- dla \(x = 5\): \(f(5) = -2\) oraz \(g(5) = 2\),
- dla miejsca zerowego \(x = -2\): \(f(-2) = 0\) oraz \(g(-2) = 0\).
-
Zestawienie algebraiczne i wyznaczenie wzoru zależności:
Zestawiając pary wartości dla każdego zbadanego argumentu: $$\begin{aligned} g(0) &= -2 = -(2) = -f(0) \\[8pt] g(1) &= -1 = -(1) = -f(1) \\[8pt] g(-4) &= 2 = -(-2) = -f(-4) \\[8pt] g(5) &= 2 = -(-2) = -f(5) \end{aligned}$$ Widzimy, że dla każdego punktu zachodzi zależność: $$g(x) = -f(x)$$ Odrzucamy pozostałe warianty:- \(g(x) = f(-x)\) oznaczałoby odbicie lustrzane względem pionowej osi \(OY\). Wówczas dla \(x = 0\) mielibyśmy \(g(0) = f(0) = 2\), co stoi w sprzeczności z \(g(0) = -2\).
- \(g(-x) = f(x)\) jest tożsame z \(g(x) = f(-x)\).
- \(g(-x) = -f(x)\) oznaczałoby symetrię środkową względem początku układu współrzędnych \((0,0)\).
-
Interpretacja geometryczna przekształcenia wykresu:
Wykres funkcji \(g\) powstaje w wyniku symetrii osiowej wykresu funkcji \(f\) względem poziomej osi \(OX\) układu współrzędnych (\(S_{OX}\)): $$(x, y) \xrightarrow{S_{OX}} (x, -y)$$ Zatem rzędne wszystkich punktów zmieniają znak na przeciwny przy zachowaniu tej samej odciętej \(x\), co bezpośrednio daje równość \(g(x) = -f(x)\).
Odpowiedź:
A. \(g(x) = -f(x)\)
A. \(g(x) = -f(x)\)
Grupa B
Zadanie 1
Na poniższym schemacie przedstawiono częściowy graf relacji przyporządkowującej elementom zbioru \(X = \{-3, 0, 2, 6\}\) elementy zbioru \(Y = \{1, 4, 5, 8\}\). Ustal, czy dorysowując wyłącznie brakujące powiązania (bez usuwania istniejących), można uzupełnić ten graf tak, aby określał funkcję ze zbioru \(X\) w zbiór \(Y\). Odpowiedź uzasadnij.
Nie, grafu nie można uzupełnić tak, aby przedstawiał funkcję ze zbioru \(X\) w zbiór \(Y\).
Uzasadnienie: Z elementu \(2 \in X\) wychodzą dwie strzałki (do liczb \(5\) oraz \(8\)), co oznacza, że jednemu argumentowi przypisano dwie różne wartości. Zgodnie z definicją funkcji każdemu argumentowi musi odpowiadać dokładnie jedna wartość. Ponieważ uzupełnienie polega wyłącznie na dodawaniu nowych powiązań, nie ma możliwości zlikwidowania tej sprzeczności.
Uzasadnienie: Z elementu \(2 \in X\) wychodzą dwie strzałki (do liczb \(5\) oraz \(8\)), co oznacza, że jednemu argumentowi przypisano dwie różne wartości. Zgodnie z definicją funkcji każdemu argumentowi musi odpowiadać dokładnie jedna wartość. Ponieważ uzupełnienie polega wyłącznie na dodawaniu nowych powiązań, nie ma możliwości zlikwidowania tej sprzeczności.
Zadanie 2
Ustal wszystkie punkty o obu współrzędnych będących liczbami całkowitymi, które leżą na wykresie funkcji \(g\) określonej wzorem:
$$g(x) = \begin{cases} -\dfrac{1}{2}x + 2 & \text{dla } x \in (-2; 4\rangle \\[8pt] 4 & \text{dla } x \in (5; 7\rangle \\[8pt] x - 3 & \text{dla } x \in (7; 8) \end{cases}$$
$$(0, 2), \quad (2, 1), \quad (4, 0), \quad (6, 4), \quad (7, 4)$$
Zadanie 3
Funkcja \(f \colon \mathbb{R} \to \mathbb{R}\) jest zadana za pomocą wzoru klamrowego:
$$\begin{aligned} f(x) = \begin{cases} x + 5 & \text{dla } x \in (-\infty; 0) \\[8pt] -x + 5 & \text{dla } x \in \langle 0; 3) \\[8pt] 2 & \text{dla } x \in \langle 3; \infty) \end{cases} \end{aligned}$$
Ustal wartości \(f(-3\sqrt{2})\) oraz \(f(\sqrt{7}-1)\), a także naszkicuj jej wykres w kartezjańskim układzie współrzędnych.
\(f(-3\sqrt{2}) = 5 - 3\sqrt{2}\)
\(f(\sqrt{7}-1) = 6 - \sqrt{7}\)
Wykres funkcji:
\(f(\sqrt{7}-1) = 6 - \sqrt{7}\)
Wykres funkcji:
Zadanie 4
W kartezjańskim układzie współrzędnych sporządzono wykres funkcji \(g\colon \langle -5; 5 \rangle \to \mathbb{R}\), który zilustrowano na poniższym rysunku. Odczytaj z wykresu:
a) wszystkie argumenty \(x\), dla których funkcja \(g\) przyjmuje wartości ujemne,
b) zbiór wszystkich miejsc zerowych funkcji \(g\),
c) maksymalne przedziały, w których funkcja \(g\) jest rosnąca, oraz przedziały, w których jest malejąca.
a) wszystkie argumenty \(x\), dla których funkcja \(g\) przyjmuje wartości ujemne,
b) zbiór wszystkich miejsc zerowych funkcji \(g\),
c) maksymalne przedziały, w których funkcja \(g\) jest rosnąca, oraz przedziały, w których jest malejąca.
a) Wartości ujemne (\(g(x) < 0\)): \(x \in \langle -5; -3) \cup (4; 5\rangle\)
b) Miejsca zerowe: \(x \in \{-3, 1, 4\}\)
c) Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów: \(\langle -5; -1 \rangle\) oraz \(\langle 1; 3 \rangle\); funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów: \(\langle -1; 1 \rangle\) oraz \(\langle 3; 5 \rangle\)
b) Miejsca zerowe: \(x \in \{-3, 1, 4\}\)
c) Funkcja jest rosnąca w każdym z przedziałów: \(\langle -5; -1 \rangle\) oraz \(\langle 1; 3 \rangle\); funkcja jest malejąca w każdym z przedziałów: \(\langle -1; 1 \rangle\) oraz \(\langle 3; 5 \rangle\)
Zadanie 5
Poniższy rysunek przedstawia wykres funkcji kawałkami liniowej \(f \colon \mathbb{R} \to \mathbb{R}\), określonej na całym zbiorze liczb rzeczywistych. Wyznaczając przekształcenie \(g(x) = |f(-x)|\), sporządź staranny szkic wykresu nowo powstałej funkcji \(g\) i odczytaj:
a) zbiór wszystkich rozwiązań równania \(g(x) = 2\),
b) zbiór liczb spełniających nierówność \(g(x) > 3\),
c) zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja \(f\) przyjmuje wartości niedodatnie: \(f(x) \leqslant 0\).
a) zbiór wszystkich rozwiązań równania \(g(x) = 2\),
b) zbiór liczb spełniających nierówność \(g(x) > 3\),
c) zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja \(f\) przyjmuje wartości niedodatnie: \(f(x) \leqslant 0\).
a) \(x \in \{-8, -5, -1, 1, 3, 6\}\)
b) \(x \in (-\infty, -9) \cup \left(-\dfrac{9}{2}, -\dfrac{3}{2}\right) \cup (7, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, -4] \cup [-2, 0] \cup [6, \infty)\)
b) \(x \in (-\infty, -9) \cup \left(-\dfrac{9}{2}, -\dfrac{3}{2}\right) \cup (7, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, -4] \cup [-2, 0] \cup [6, \infty)\)
Zadanie 6
W kartezjańskim układzie współrzędnych przedstawiono wykresy dwóch funkcji \(f\) oraz \(g\), których zbiorem określoności jest przedział \(\langle -5, 4 \rangle\). Dla dowolnej liczby \(x \in \langle -5, 4 \rangle\) zachodzi równość:
A. \(g(x) = f(-x)\)
B. \(g(x) = -f(x)\)
C. \(g(-x) = -f(x)\)
D. \(g(x) = f(x) - 2\)
B. \(g(x) = -f(x)\)
