25.3 Przekształcenia wykresów funkcji wykładniczych
Kartkówka
Grupa A
Zadanie 1
Krzywą będącą wykresem funkcji wykładniczej \(f(x) = 2^x\), określonej dla wszystkich liczb rzeczywistych \(x \in \mathbb{R}\), poddano przekształceniom geometrycznym na płaszczyźnie, uzyskując w ten sposób wykres nowej funkcji \(g\). Podaj wzór funkcji \(g\) w najprostszej postaci oraz scharakteryzuj krok po kroku ciąg przekształceń geometrycznych prowadzących od wykresu funkcji \(f\) do wykresu funkcji \(g\):
a) \(g(x) = f(x - 3)\)
b) \(g(x) = 2 - f(-x)\)
c) \(g(x) = -f(x + 2) - 4\)
d) \(g(x) = f(3 - x) + 1\)
a) \(g(x) = f(x - 3)\)
b) \(g(x) = 2 - f(-x)\)
c) \(g(x) = -f(x + 2) - 4\)
d) \(g(x) = f(3 - x) + 1\)
a) \(g(x) = 2^{x - 3}\) – przesunięcie równoległe (translacja) wykresu funkcji \(f\) o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) (o wektor \(\vec{u} = [3, 0]\)).
b) \(g(x) = -2^{-x} + 2\) – symetria środkowa względem początku układu współrzędnych \((0, 0)\) (lub symetria osiowa względem osi \(OY\), a następnie względem osi \(OX\)), po czym przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)).
c) \(g(x) = -2^{x + 2} - 4\) – przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o \(4\) jednostki w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [-2, -4]\)).
d) \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: przesunięcie o \(3\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OY\) i przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę).
b) \(g(x) = -2^{-x} + 2\) – symetria środkowa względem początku układu współrzędnych \((0, 0)\) (lub symetria osiowa względem osi \(OY\), a następnie względem osi \(OX\)), po czym przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)).
c) \(g(x) = -2^{x + 2} - 4\) – przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o \(4\) jednostki w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [-2, -4]\)).
d) \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: przesunięcie o \(3\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OY\) i przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę).
Wskazówki:
- Przekształcenie \(y = f(x - p) + q\) oznacza przesunięcie równoległe wykresu o wektor \(\vec{u} = [p, q]\) (o \(p\) jednostek wzdłuż osi \(OX\) oraz o \(q\) jednostek wzdłuż osi \(OY\)).
- Przekształcenie \(y = -f(x)\) to symetria osiowa względem osi \(OX\), natomiast \(y = f(-x)\) to symetria osiowa względem osi \(OY\). Złożenie obu tych symetrii daje symetrię środkową względem punktu \((0, 0)\), czyli \(y = -f(-x)\).
- Gdy zmienna w argumencie ma ujemny współczynnik połączony z przesunięciem, np. \(f(a - x)\), zawsze wyłączamy znak minus przed nawias: \(f(-(x - a))\), co pozwala jednoznacznie odczytać kolejność operacji: najpierw symetria względem osi \(OY\), a następnie przesunięcie wzdłuż osi \(OX\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Podpunkt a) Wyznaczenie wzoru i opis przekształcenia dla \(g(x) = f(x - 3)\):
Wychodzimy ze wzoru funkcji bazowej \(f(x) = 2^x\). Zastępujemy zmienną \(x\) wyrażeniem \((x - 3)\): $$g(x) = 2^{x - 3}$$ Ponieważ zmiana dotyczy wyłącznie argumentu w postaci \(x - p\) dla \(p = 3\), wykres funkcji \(g\) powstaje w wyniku przesunięcia równoległego (translacji) wykresu funkcji \(f\) wzdłuż osi \(OX\) o \(3\) jednostki w prawo, czyli o wektor: $$\vec{u} = [3, 0]$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie wzoru i opis przekształcenia dla \(g(x) = 2 - f(-x)\):
Zapisujemy wyrażenie w standardowej kolejności, porządkując składniki: $$g(x) = -f(-x) + 2$$ Podstawiając \(f(x) = 2^x\), otrzymujemy: $$\begin{aligned} g(x) &= -2^{-x} + 2 \\[8pt] &= 2 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^x \end{aligned}$$ Opis przekształcenia możemy sformułować na dwa równoważne sposoby:
Sposób I (złożenie dwóch symetrii osiowych i przesunięcia):
1. Symetria osiowa względem osi \(OY\): wykres \(y = f(x)\) przechodzi w \(y_1 = f(-x) = 2^{-x}\).
2. Symetria osiowa względem osi \(OX\): wykres \(y_1\) przechodzi w \(y_2 = -f(-x) = -2^{-x}\).
3. Przesunięcie równoległe wzdłuż osi \(OY\) o \(2\) jednostki w górę (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)), co daje \(g(x) = -2^{-x} + 2\).
Sposób II (symetria środkowa i przesunięcie):
1. Jednoczesna zmiana znaku argumentu oraz wartości funkcji (\(y = -f(-x)\)) odpowiada symetrii środkowej względem początku układu współrzędnych \(S(0, 0)\).
2. Następnie wykonujemy przesunięcie o \(2\) jednostki w górę (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)), uzyskując ostateczny wykres funkcji \(g\). -
Podpunkt c) Wyznaczenie wzoru i opis przekształcenia dla \(g(x) = -f(x + 2) - 4\):
Wstawiamy argument \((x + 2)\) do wzoru funkcji \(f(x) = 2^x\), uwzględniając znak minus przed funkcją oraz odjęcie liczby \(4\): $$g(x) = -2^{x + 2} - 4$$ Przekształcenie opisujemy wieloetapowo:
Sposób I:
1. Przesunięcie równoległe wykresu \(f\) o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\) (o wektor \(\vec{u}_1 = [-2, 0]\)), co daje postać \(y_1 = f(x + 2) = 2^{x + 2}\).
2. Symetria osiowa względem osi \(OX\), dająca \(y_2 = -f(x + 2) = -2^{x + 2}\).
3. Przesunięcie równoległe o \(4\) jednostki w dół wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u}_2 = [0, -4]\)), co daje \(g(x) = -2^{x + 2} - 4\).
Sposób II:
1. Odbicie symetryczne wykresu \(f\) względem osi \(OX\), dające \(y_1 = -f(x) = -2^x\).
2. Przesunięcie równoległe powstałego wykresu o wektor \(\vec{u} = [-2, -4]\) (czyli o \(2\) jednostki w lewo i \(4\) jednostki w dół), ponieważ w miejsce \(x\) trafia \((x + 2)\), a od całości odejmujemy \(4\). -
Podpunkt d) Wyznaczenie wzoru i opis przekształcenia dla \(g(x) = f(3 - x) + 1\):
W miejsce zmiennej \(x\) wprowadzamy wyrażenie \((3 - x)\): $$\begin{aligned} g(x) &= 2^{3 - x} + 1 \\[8pt] &= 2^{-(x - 3)} + 1 \end{aligned}$$ Kluczem do poprawnej interpretacji geometrycznej jest zapisanie argumentu w postaci ze znakiem minus wyłączonym przed nawias: \(3 - x = -(x - 3)\).
Sposób I (najpierw symetria względem osi OY, potem przesunięcie):
1. Symetria osiowa względem osi \(OY\): zamiana \(x\) na \(-x\) tworzy funkcję \(y_1 = f(-x) = 2^{-x}\).
2. Przesunięcie równoległe wzdłuż osi \(OX\) o \(3\) jednostki w prawo (o wektor \(\vec{u}_1 = [3, 0]\)): podstawienie \((x - 3)\) w miejsce zmiennej \(x\) w funkcji \(y_1\) daje \(y_2 = f(-(x - 3)) = f(3 - x) = 2^{3 - x}\).
3. Przesunięcie równoległe wzdłuż osi \(OY\) o \(1\) jednostkę w górę (o wektor \(\vec{u}_2 = [0, 1]\)), co prowadzi do ostatecznego wykresu \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\).
Sposób II (najpierw przesunięcie w lewo, potem symetria względem osi OY):
1. Przesunięcie równoległe wykresu \(f\) wzdłuż osi \(OX\) o \(3\) jednostki w lewo (o wektor \(\vec{u}_1 = [-3, 0]\)), co daje \(y_1 = f(x + 3) = 2^{x + 3}\).
2. Symetria osiowa względem osi \(OY\): zastąpienie zmiennej \(x\) przez jej liczbę przeciwną \(-x\) przekształca wyrażenie w \(y_2 = f(-x + 3) = f(3 - x) = 2^{3 - x}\).
3. Przesunięcie wzdłuż osi \(OY\) o \(1\) jednostkę w górę (o wektor \(\vec{u}_2 = [0, 1]\)), dające \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\).
Odpowiedź:
a) \(g(x) = 2^{x - 3}\) – przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) (o wektor \(\vec{u} = [3, 0]\)).
b) \(g(x) = -2^{-x} + 2\) – symetria środkowa względem punktu \((0, 0)\) (lub symetria względem osi \(OY\), a potem względem osi \(OX\)) oraz przesunięcie o \(2\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)).
c) \(g(x) = -2^{x + 2} - 4\) – przesunięcie o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(4\) jednostki w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [-2, -4]\)).
d) \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę wzdłuż osi \(OY\).
a) \(g(x) = 2^{x - 3}\) – przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) (o wektor \(\vec{u} = [3, 0]\)).
b) \(g(x) = -2^{-x} + 2\) – symetria środkowa względem punktu \((0, 0)\) (lub symetria względem osi \(OY\), a potem względem osi \(OX\)) oraz przesunięcie o \(2\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 2]\)).
c) \(g(x) = -2^{x + 2} - 4\) – przesunięcie o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(4\) jednostki w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [-2, -4]\)).
d) \(g(x) = 2^{3 - x} + 1\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie o \(3\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(1\) jednostkę w górę wzdłuż osi \(OY\).
Zadanie 2
Dla podanych funkcji wykładniczych określonych w zbiorze liczb rzeczywistych sporządź tabelę wartości i naszkicuj ich wykresy w kartezjańskim układzie współrzędnych, a następnie szczegółowo opisz ich własności (dziedzinę, zbiór wartości, monotoniczność, miejsca zerowe, współrzędne punktu przecięcia z osią \(OY\) oraz równanie asymptoty poziomej):
a) \(f(x) = 2^{2-x} + 1\)
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\)
a) \(f(x) = 2^{2-x} + 1\)
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\)
a) \(f(x) = 2^{2-x} + 1\):
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (1, +\infty)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: brak
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 5)\)
• Asymptota pozioma: prosta o równaniu \(y = 1\)
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\):
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (-\infty, 4)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: \(x = 3\) (punkt przecięcia z osią \(OX\): \((3, 0)\))
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0; 3{,}5)\)
• Asymptota pozioma: prosta o równaniu \(y = 4\)
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (1, +\infty)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: brak
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 5)\)
• Asymptota pozioma: prosta o równaniu \(y = 1\)
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\):
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (-\infty, 4)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: \(x = 3\) (punkt przecięcia z osią \(OX\): \((3, 0)\))
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0; 3{,}5)\)
• Asymptota pozioma: prosta o równaniu \(y = 4\)
Wskazówki:
- Przekształcenie wykładnika: wyrażenie z minusem przy zmiennej \(x\) w potędze można zapisać za pomocą ułamka odwrotnego lub rozbić na iloczyn potęg: \(a^{-x} = \left(\frac{1}{a}\right)^x\). W szczególności: $$a^{k-x} = a^{-(x-k)} = \left(\frac{1}{a}\right)^{x-k}$$ Dla \(a > 1\) funkcja \(a^x\) rośnie, lecz po zmianie znaku wykładnika funkcja \(a^{-x}\) staje się funkcją malejącą.
- Przesunięcie o wektor: wykres funkcji \(y = a^{x-p} + q\) powstaje w wyniku przesunięcia równoległego wykresu bazowego \(y = a^x\) o wektor \(\vec{v} = [p, q]\). Równanie poziomej asymptoty przyjmuje wówczas postać \(y = q\), a zbiór wartości ulega przesunięciu do przedziału \((q, +\infty)\) (lub \((-\infty, q)\), jeśli przed potęgą występuje znak minus).
- Miejsce zerowe wyznaczamy, przyrównując wzór funkcji do zera: \(f(x) = 0\). Rozwiązujemy powstałe równanie wykładnicze, sprowadzając obie strony do wspólnej podstawy.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Podpunkt a) Przekształcenie wzoru, tabela wartości i wykres funkcji \(f(x) = 2^{2-x} + 1\):
Zapisujemy funkcję bazową za pomocą potęgi o podstawie \(2\) lub \(\frac{1}{2}\): $$\begin{aligned} f(x) &= 2^{2-x} + 1 \\[8pt] &= 2^{-(x-2)} + 1 \\[8pt] &= \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x-2} + 1 \end{aligned}$$ Krzywa powstaje przez symetrię wykresu \(y = 2^x\) względem osi \(OY\) (otrzymujemy \(y = 2^{-x} = 0{,}5^x\)), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{v} = [2, 1]\). Obliczamy wartości dla wybranych argumentów całkowitych: $$\begin{aligned} f(-1) &= 2^{2-(-1)} + 1 = 2^3 + 1 = 8 + 1 = 9 \\[8pt] f(0) &= 2^{2-0} + 1 = 2^2 + 1 = 4 + 1 = 5 \\[8pt] f(1) &= 2^{2-1} + 1 = 2^1 + 1 = 2 + 1 = 3 \\[8pt] f(2) &= 2^{2-2} + 1 = 2^0 + 1 = 1 + 1 = 2 \\[8pt] f(3) &= 2^{2-3} + 1 = 2^{-1} + 1 = 0{,}5 + 1 = 1{,}5 \\[8pt] f(4) &= 2^{2-4} + 1 = 2^{-2} + 1 = 0{,}25 + 1 = 1{,}25 \end{aligned}$$ Tabela wartości: $$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|} \hline x & -1 & 0 & 1 & 2 & 3 & 4 \\ \hline f(x) & 9 & 5 & 3 & 2 & 1{,}5 & 1{,}25 \\ \hline \end{array}$$ Wykres funkcji wraz z poziomą asymptotą \(y = 1\): -
Podpunkt a) Własności funkcji \(f(x) = 2^{2-x} + 1\):
Wypisujemy cechy odczytane z analizy wzoru i wykresu:- Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\).
- Zbiór wartości: Ponieważ \(2^{2-x} > 0\) dla każdego \(x \in \mathbb{R}\), zachodzi: $$f(x) = 2^{2-x} + 1 > 0 + 1 = 1 \implies ZW = (1, +\infty)$$
- Monotoniczność: funkcja jest ściśle malejąca w całej dziedzinie (efekt ujemnego współczynnika przy \(x\) w wykładniku, czyli podstawy \(\frac{1}{2} < 1\)).
- Miejsca zerowe: brak, ponieważ równanie \(2^{2-x} + 1 = 0 \iff 2^{2-x} = -1\) nie posiada rozwiązań rzeczywistych.
- Punkt przecięcia z osią \(OY\): podstawiamy \(x = 0\): $$f(0) = 2^{2-0} + 1 = 5 \implies (0, 5)$$
- Asymptota pozioma: gdy \(x \to +\infty\), wartość \(2^{2-x} \to 0\), stąd prostą asymptotyczną jest \(y = 1\).
-
Podpunkt b) Uproszczenie wzoru, tabela wartości i wykres funkcji \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\):
Przekształcamy składnik potęgowy, stosując własność \(\left(\frac{1}{2}\right)^{-1} = 2\): $$\begin{aligned} \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1} &= \left[\left(\dfrac{1}{2}\right)^{-1}\right]^{x-1} \\[8pt] &= 2^{x-1} \end{aligned}$$ Podstawiamy uproszczoną potęgę do wzoru funkcji: $$g(x) = 4 - 2^{x-1} = -2^{x-1} + 4$$ Wykres powstaje przez odbicie symetryczne funkcji \(y = 2^{x-1}\) względem osi \(OX\) (znak minus przed potęgą) oraz przesunięcie o \(4\) jednostki w górę. Obliczamy wartości w punktach węzłowych: $$\begin{aligned} g(-1) &= 4 - 2^{-1-1} = 4 - 2^{-2} = 4 - 0{,}25 = 3{,}75 \\[8pt] g(0) &= 4 - 2^{0-1} = 4 - 2^{-1} = 4 - 0{,}5 = 3{,}5 \\[8pt] g(1) &= 4 - 2^{1-1} = 4 - 2^0 = 4 - 1 = 3 \\[8pt] g(2) &= 4 - 2^{2-1} = 4 - 2^1 = 4 - 2 = 2 \\[8pt] g(3) &= 4 - 2^{3-1} = 4 - 2^2 = 4 - 4 = 0 \\[8pt] g(4) &= 4 - 2^{4-1} = 4 - 2^3 = 4 - 8 = -4 \end{aligned}$$ Tabela wartości: $$\begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|} \hline x & -1 & 0 & 1 & 2 & 3 & 4 \\ \hline g(x) & 3{,}75 & 3{,}5 & 3 & 2 & 0 & -4 \\ \hline \end{array}$$ Wykres funkcji wraz z asymptotą \(y = 4\) i zaznaczonym miejscem zerowym: -
Podpunkt b) Własności funkcji \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\):
Wypisujemy własności analityczne i geometryczne:- Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\).
- Zbiór wartości: Ponieważ \(2^{x-1} > 0\), mnożenie przez \(-1\) odwraca nierówność: \(-2^{x-1} < 0\). Dodając \(4\), otrzymujemy: $$g(x) = 4 - 2^{x-1} < 4 \implies ZW = (-\infty, 4)$$
- Monotoniczność: funkcja jest ściśle malejąca (funkcja \(2^{x-1}\) rośnie, zatem przeciwna do niej \(-2^{x-1}\) maleje w całej dziedzinie).
- Miejsce zerowe: wyznaczamy z warunku \(g(x) = 0\): $$\begin{aligned} 4 - 2^{x-1} &= 0 \\[8pt] 2^{x-1} &= 4 \\[8pt] 2^{x-1} &= 2^2 \\[8pt] x - 1 &= 2 \\[8pt] x &= 3 \end{aligned}$$ Miejscem zerowym jest liczba \(x = 3\) (punkt \((3, 0)\)).
- Punkt przecięcia z osią \(OY\): dla \(x = 0\): $$g(0) = 4 - 2^{-1} = 4 - 0{,}5 = 3{,}5 \implies (0; 3{,}5)$$
- Asymptota pozioma: dla \(x \to -\infty\) składnik \(2^{x-1} \to 0\), stąd asymptotą poziomą jest prosta \(y = 4\).
Odpowiedź:
a) \(f(x) = 2^{2-x} + 1\): \(D = \mathbb{R}\), \(ZW = (1, +\infty)\), funkcja malejąca, brak miejsc zerowych, punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 5)\), asymptota pozioma: \(y = 1\).
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\): \(D = \mathbb{R}\), \(ZW = (-\infty, 4)\), funkcja malejąca, miejsce zerowe: \(x = 3\), punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0; 3{,}5)\), asymptota pozioma: \(y = 4\).
a) \(f(x) = 2^{2-x} + 1\): \(D = \mathbb{R}\), \(ZW = (1, +\infty)\), funkcja malejąca, brak miejsc zerowych, punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 5)\), asymptota pozioma: \(y = 1\).
b) \(g(x) = 4 - \left(\dfrac{1}{2}\right)^{-x+1}\): \(D = \mathbb{R}\), \(ZW = (-\infty, 4)\), funkcja malejąca, miejsce zerowe: \(x = 3\), punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0; 3{,}5)\), asymptota pozioma: \(y = 4\).
Zadanie 3
Wykres funkcji wykładniczej \(f(x) = 3^x\) poddano najpierw przesunięciu równoległemu o wektor \(\vec{v} = [-2, -1]\), a następnie tak otrzymaną krzywą przekształcono przez symetrię osiową względem osi rzędnych (\(OY\)), uzyskując ostatecznie wykres pewnej funkcji \(g\).
a) Wyznacz wzór analityczny funkcji \(g\) i sporządź jej staranny wykres w kartezjańskim układzie współrzędnych.
b) Oblicz współrzędne punktu przecięcia wykresu funkcji \(g\) z osią \(OY\).
c) Rozstrzygnij, czy punkt \(P = \left(-58,\, 27^{20} - 5^0\right)\) należy do wykresu funkcji \(g\).
a) Wyznacz wzór analityczny funkcji \(g\) i sporządź jej staranny wykres w kartezjańskim układzie współrzędnych.
b) Oblicz współrzędne punktu przecięcia wykresu funkcji \(g\) z osią \(OY\).
c) Rozstrzygnij, czy punkt \(P = \left(-58,\, 27^{20} - 5^0\right)\) należy do wykresu funkcji \(g\).
a) \(g(x) = 3^{-x+2} - 1\) lub \(g(x) = \left(\frac{1}{3}\right)^{x-2} - 1\)
b) \((0, 8)\)
c) Tak, punkt \(P\) należy do wykresu funkcji \(g\).
b) \((0, 8)\)
c) Tak, punkt \(P\) należy do wykresu funkcji \(g\).
Wskazówki:
- Przesunięcie równoległe wykresu funkcji \(y = f(x)\) o wektor \(\vec{v} = [p, q]\) daje wykres funkcji określonej wzorem \(y = f(x - p) + q\). W przypadku współrzędnych \(p = -2\) i \(q = -1\) argument funkcji zostaje zastąpiony przez \(x - (-2) = x + 2\), a od całej wartości odejmujemy \(1\).
- Symetria osiowa względem osi rzędnych (\(OY\)), oznaczana jako \(S_{OY}\), przekształca funkcję \(y = f_1(x)\) w funkcję \(y = f_1(-x)\) – zmieniamy znak wyłącznie przy argumencie \(x\).
- Punkt wspólny dowolnego wykresu z osią \(OY\) ma zawsze odciętą równą \(x = 0\). Wystarczy obliczyć wartość \(g(0)\).
- Punkt o danych współrzędnych należy do wykresu funkcji, gdy po podstawieniu jego pierwszej współrzędnej do wzoru funkcji otrzymamy dokładnie wartość drugiej współrzędnej. Skorzystaj z praw działań na potęgach: \((a^m)^n = a^{m \cdot n}\) oraz \(a^0 = 1\) dla \(a \neq 0\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Podpunkt a) Wyznaczenie wzoru analitycznego funkcji \(g\) oraz jej szkic:
Wychodzimy z wyjściowego wzoru funkcji wykładniczej: $$f(x) = 3^x$$
Etap 1: Przesunięcie równoległe o wektor \(\vec{v} = [-2, -1]\):
Zgodnie z regułą translacji wykresu o wektor \(\vec{v} = [p, q]\), współrzędna pozioma \(p = -2\) powoduje przesunięcie o \(2\) jednostki w lewo (podstawiamy \(x - (-2) = x + 2\)), a współrzędna pionowa \(q = -1\) powoduje przesunięcie o \(1\) jednostkę w dół: $$f_1(x) = f(x + 2) - 1 = 3^{x+2} - 1$$
Etap 2: Przekształcenie przez symetrię osiową względem osi \(OY\):
W symetrii osiowej względem osi rzędnych zmieniamy znak argumentu na przeciwny (\(x \mapsto -x\)): $$\begin{aligned} g(x) &= f_1(-x) \\[8pt] &= 3^{-x+2} - 1 \end{aligned}$$ Wzór ten można równoważnie zapisać, wyłączając minus w wykładniku przed nawias: $$g(x) = 3^{-(x-2)} - 1 = \left(\dfrac{1}{3}\right)^{x-2} - 1$$
Szkicowanie wykresu:
Wyznaczamy współrzędne kilku kluczowych punktów należących do wykresu funkcji \(g\): $$\begin{aligned} g(2) &= 3^{-2+2} - 1 = 3^0 - 1 = 1 - 1 = 0 \implies (2, 0) \\[8pt] g(1) &= 3^{-1+2} - 1 = 3^1 - 1 = 3 - 1 = 2 \implies (1, 2) \\[8pt] g(0) &= 3^{-0+2} - 1 = 3^2 - 1 = 9 - 1 = 8 \implies (0, 8) \\[8pt] g(3) &= 3^{-3+2} - 1 = 3^{-1} - 1 = \dfrac{1}{3} - 1 = -\dfrac{2}{3} \implies \left(3, -\dfrac{2}{3}\right) \end{aligned}$$ Dla bardzo dużych wartości argumentu \(x\) wyrażenie \(3^{-x+2} = \left(\frac{1}{3}\right)^{x-2}\) dąży do zera, dlatego wykres zbliża się od góry do prostej będącej poziomą asymptotą: $$y = -1$$ Poniższy rysunek pomocniczy ilustruje poszczególne etapy transformacji krzywej: -
Podpunkt b) Obliczenie współrzędnych punktu przecięcia wykresu funkcji \(g\) z osią \(OY\):
Punkt przecięcia z pionową osią układu współrzędnych ma odciętą równą \(x = 0\). Wstawiamy tę wartość do wyznaczonego wzoru funkcji: $$\begin{aligned} g(0) &= 3^{-0+2} - 1 \\[8pt] &= 3^2 - 1 \\[8pt] &= 9 - 1 \\[8pt] &= 8 \end{aligned}$$ Punktem wspólnym wykresu funkcji \(g\) oraz osi \(OY\) jest zatem: $$(0, 8)$$ -
Podpunkt c) Badanie przynależności punktu \(P = \left(-58,\, 27^{20} - 5^0\right)\) do wykresu funkcji \(g\):
Punkt \(P(x_P, y_P)\) leży na wykresie funkcji \(g\), gdy spełniona jest równość: $$g(x_P) = y_P$$ Obliczamy najpierw wartość funkcji dla argumentu \(x_P = -58\): $$\begin{aligned} g(-58) &= 3^{-(-58)+2} - 1 \\[8pt] &= 3^{58+2} - 1 \\[8pt] &= 3^{60} - 1 \end{aligned}$$ W kolejnym kroku przekształcamy drugą współrzędną punktu \(P\), sprowadzając podstawę potęgi \(27\) do potęgi liczby \(3\) oraz korzystając z tożsamości \(5^0 = 1\): $$\begin{aligned} y_P &= 27^{20} - 5^0 \\[8pt] &= \left(3^3\right)^{20} - 1 \\[8pt] &= 3^{3 \cdot 20} - 1 \\[8pt] &= 3^{60} - 1 \end{aligned}$$ Ponieważ zachodzi równość: $$g(-58) = 3^{60} - 1 = y_P$$ Punkt \(P\) należy do wykresu funkcji \(g\).
Odpowiedź:
a) \(g(x) = 3^{-x+2} - 1\)
b) \((0, 8)\)
c) Tak, punkt \(P\) należy do wykresu funkcji \(g\).
a) \(g(x) = 3^{-x+2} - 1\)
b) \((0, 8)\)
c) Tak, punkt \(P\) należy do wykresu funkcji \(g\).
Zadanie 4
Dla wszystkich liczb rzeczywistych \(x \in \mathbb{R}\) zdefiniowano funkcję \(f(x) = \dfrac{1}{2^x}\).
a) Naszkicuj w kartezjańskim układzie współrzędnych wykres funkcji \(g(x) = f(x + 2) - 3\).
b) Oblicz wartość liczbową wyrażenia \([g(-3) \cdot g(-2)]^2\).
c) Na podstawie sporządzonego wykresu funkcji \(g\) rozwiąż nierówność \(g(x) > -1\).
a) Naszkicuj w kartezjańskim układzie współrzędnych wykres funkcji \(g(x) = f(x + 2) - 3\).
b) Oblicz wartość liczbową wyrażenia \([g(-3) \cdot g(-2)]^2\).
c) Na podstawie sporządzonego wykresu funkcji \(g\) rozwiąż nierówność \(g(x) > -1\).
a) Wykres funkcji \(g(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x+2} - 3\) o asymptocie poziomej \(y = -3\):
b) \([g(-3) \cdot g(-2)]^2 = 4\)
c) \(x \in (-\infty, -3)\)
b) \([g(-3) \cdot g(-2)]^2 = 4\)
c) \(x \in (-\infty, -3)\)
Wskazówki:
- Wzór bazowy \(f(x) = \dfrac{1}{2^x}\) można zapisać w postaci potęgi o podstawie mniejszej od jeden: \(f(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^x\). Wykres tej funkcji jest ściśle malejący, a osią asymptotyczną jest oś \(OX\) (\(y = 0\)).
- Przekształcenie wykresu funkcji \(y = f(x)\) do postaci \(y = f(x - p) + q\) odpowiada przesunięciu równoległemu o wektor \(\vec{v} = [p, q]\). Zatem dla \(g(x) = f(x + 2) - 3\) wektor przesunięcia wynosi \(\vec{v} = [-2, -3]\) (2 jednostki w lewo oraz 3 jednostki w dół).
- Wraz z punktami wykresu przesunięciu ulega również asymptota pozioma: z prostej \(y = 0\) przechodzi w prostą \(y = -3\).
- Rozwiązanie nierówności \(g(x) > -1\) na podstawie wykresu polega na wyznaczeniu tych argumentów \(x\), dla których krzywa funkcji \(g\) znajduje się ściśle powyżej poziomej prostej \(y = -1\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Rysunek pomocniczy i analiza geometryczna przesunięcia wykresu:
Wyjściową funkcją jest funkcja wykładnicza \(f(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^x\). Jej wykres przechodzi przez punkty \((0, 1)\), \((-1, 2)\) oraz \((-2, 4)\), a jego asymptotą poziomą jest prosta \(y = 0\).
Wzór funkcji \(g(x)\) powstaje poprzez podstawienie \(x + 2\) w miejsce argumentu oraz odjęcie liczby \(3\): $$g(x) = f(x + 2) - 3 = \left(\frac{1}{2}\right)^{x+2} - 3$$ Oznacza to przesunięcie każdego punktu wykresu funkcji \(f\) o wektor \(\vec{v} = [-2, -3]\): -
Podpunkt a) Wyznaczenie punktów charakterystycznych i sporządzenie wykresu funkcji \(g\):
Asymptota pozioma funkcji bazowej \(y = 0\) po przesunięciu o \(3\) jednostki w dół przyjmuje postać prostej: $$y = -3$$ Obliczamy współrzędne kilku punktów leżących na wykresie funkcji \(g(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x+2} - 3\): $$\begin{aligned} x = -4 &\implies g(-4) = \left(\frac{1}{2}\right)^{-2} - 3 = 2^2 - 3 = 4 - 3 = 1 \\[8pt] x = -3 &\implies g(-3) = \left(\frac{1}{2}\right)^{-1} - 3 = 2^1 - 3 = 2 - 3 = -1 \\[8pt] x = -2 &\implies g(-2) = \left(\frac{1}{2}\right)^0 - 3 = 1 - 3 = -2 \\[8pt] x = -1 &\implies g(-1) = \left(\frac{1}{2}\right)^1 - 3 = \frac{1}{2} - 3 = -2{,}5 \end{aligned}$$ Łącząc punkty gładką linią zbliżającą się od góry do asymptoty \(y = -3\), uzyskujemy docelowy szkic wykresu: -
Podpunkt b) Obliczamy wartość wyrażenia \([g(-3) \cdot g(-2)]^2\):
Wartości funkcji dla wskazanych argumentów wynoszą: $$\begin{aligned} g(-3) &= \left(\frac{1}{2}\right)^{-3+2} - 3 = \left(\frac{1}{2}\right)^{-1} - 3 = 2 - 3 = -1 \\[8pt] g(-2) &= \left(\frac{1}{2}\right)^{-2+2} - 3 = \left(\frac{1}{2}\right)^{0} - 3 = 1 - 3 = -2 \end{aligned}$$ Podstawiamy otrzymane wyniki do wyrażenia głównego: $$\begin{aligned} [g(-3) \cdot g(-2)]^2 &= [(-1) \cdot (-2)]^2 \\[8pt] &= 2^2 \\[8pt] &= 4 \end{aligned}$$ -
Podpunkt c) Rozwiązanie nierówności \(g(x) > -1\):
Sposób I – Odczytanie z wykresu funkcji (metoda wymagana w poleceniu):
Rysujemy pomocniczą prostą poziomą o równaniu \(y = -1\). Wykres funkcji \(g\) przecina tę prostą w punkcie \((-3, -1)\).
Szukamy tych argumentów \(x\), dla których wykres funkcji \(g\) leży powyżej prostej \(y = -1\). Ponieważ funkcja \(g\) jest ściśle malejąca, jej wartości są większe od \(-1\) dla wszystkich argumentów leżących na lewo od punktu przecięcia, czyli dla \(x < -3\). Ponieważ nierówność jest ostra (\(>\)), punkt \(x = -3\) nie należy do rozwiązań: $$x \in (-\infty, -3)$$
Sposób II – Rozwiązanie algebraiczne (sprawdzenie analityczne):
Podstawiamy postać analityczną funkcji do nierówności: $$\begin{aligned} \left(\frac{1}{2}\right)^{x+2} - 3 &> -1 \\[8pt] \left(\frac{1}{2}\right)^{x+2} &> 2 \end{aligned}$$ Przedstawiamy prawą stronę jako potęgę o podstawie \(\dfrac{1}{2}\): $$2 = \left(\frac{1}{2}\right)^{-1}$$ Otrzymujemy nierówność wykładniczą: $$\left(\frac{1}{2}\right)^{x+2} > \left(\frac{1}{2}\right)^{-1}$$ Ponieważ podstawa potęgi \(a = \dfrac{1}{2}\) spełnia warunek \(0 < a < 1\), funkcja wykładnicza jest malejąca. Przy opuszczaniu podstawy zmieniamy zwrot nierówności na przeciwny: $$\begin{aligned} x + 2 &< -1 \\[8pt] x &< -3 \end{aligned}$$ Zatem zbiór rozwiązań to: $$x \in (-\infty, -3)$$
Odpowiedź:
a) Wykres funkcji \(g(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x+2} - 3\) przedstawiono w kroku 2 (asymptota pozioma \(y = -3\)).
b) \([g(-3) \cdot g(-2)]^2 = 4\)
c) Zbiorem rozwiązań nierówności jest \(x \in (-\infty, -3)\)
a) Wykres funkcji \(g(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x+2} - 3\) przedstawiono w kroku 2 (asymptota pozioma \(y = -3\)).
b) \([g(-3) \cdot g(-2)]^2 = 4\)
c) Zbiorem rozwiązań nierówności jest \(x \in (-\infty, -3)\)
Zadanie 5
Wyznacz zbiory rozwiązań podanych nierówności, posługując się interpretacją geometryczną i sporządzając wykresy odpowiednich funkcji:
a) \(2^{x-1} \leqslant 7 - x\)
b) \(\dfrac{-3}{x} < 3^{-x}\)
c) \(\left(\dfrac{3}{2}\right)^x \geqslant -x^2 + 1\frac{1}{2}x + 1\)
a) \(2^{x-1} \leqslant 7 - x\)
b) \(\dfrac{-3}{x} < 3^{-x}\)
c) \(\left(\dfrac{3}{2}\right)^x \geqslant -x^2 + 1\frac{1}{2}x + 1\)
a) \(x \in (-\infty, 3]\)
b) \(x \in (-\infty, -1) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
b) \(x \in (-\infty, -1) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
Wskazówki:
- Każdą nierówność interpretujemy geometrycznie, rozbijając ją na dwie funkcje: \(f(x)\) reprezentującą lewą stronę oraz \(g(x)\) reprezentującą prawą stronę.
- Wyznaczamy punkty wspólne obu wykresów poprzez odgadnięcie i sprawdzenie całkowitych wartości argumentów \(x\).
- Wykorzystując monotoniczność funkcji (funkcja rosnąca vs funkcja malejąca), własności ramion paraboli lub obecność asymptot, ustalamy przedziały, w których wykres funkcji po lewej stronie nierówności znajduje się poniżej (dla znaku \(\leqslant\) lub \(<\)) lub powyżej (dla znaku \(\geqslant\)) wykresu po prawej stronie.
- W zadaniach z wyrażeniem wymiernym pamiętamy o bezwzględnym wykluczeniu zera z dziedziny (\(x \neq 0\)).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Podpunkt a) Rozwiązujemy nierówność \(2^{x-1} \leqslant 7 - x\):
Wprowadzamy dwie funkcje o dziedzinie \(\mathbb{R}\): $$f(x) = 2^{x-1}, \quad g(x) = 7 - x$$ Funkcja \(f(x) = 2^{x-1}\) jest funkcją wykładniczą o podstawie \(2 > 1\), zatem jest ściśle rosnąca.
Funkcja \(g(x) = 7 - x\) jest funkcją liniową o ujemnym współczynniku kierunkowym \(a = -1\), zatem jest ściśle malejąca.
Dwie funkcje o przeciwnych monotonicznościach mogą przeciąć się w co najwyżej jednym punkcie. Sprawdzamy wartość dla \(x = 3\): $$\begin{aligned} f(3) &= 2^{3-1} = 2^2 = 4 \\[8pt] g(3) &= 7 - 3 = 4 \end{aligned}$$ Krzywe przecinają się dokładnie w punkcie \(A = (3, 4)\).
Poszukujemy argumentów, dla których zachodzi relacja \(f(x) \leqslant g(x)\), czyli wykres funkcji wykładniczej znajduje się poniżej prostej bądź styka się z nią.
Ponieważ dla \(x < 3\) wartości funkcji rosnącej są mniejsze od \(4\), a funkcji malejącej większe od \(4\), warunek nierówności jest spełniony dla każdego \(x \leqslant 3\).
Zbiorem rozwiązań jest przedział: $$x \in (-\infty, 3]$$ -
Podpunkt b) Rozwiązujemy nierówność \(\dfrac{-3}{x} < 3^{-x}\):
Określamy dziedzinę nierówności ze względu na mianownik: $$x \neq 0 \implies D = (-\infty, 0) \cup (0, \infty)$$ Definiujemy funkcję homograficzną \(f(x) = -\dfrac{3}{x}\) oraz funkcję wykładniczą \(g(x) = 3^{-x} = \left(\dfrac{1}{3}\right)^x\).
Rozpatrujemy dwa rozłączne przedziały dziedziny:
• Dla \(x \in (0, \infty)\):
Wyrażenie \(f(x) = -\dfrac{3}{x}\) przyjmuje wyłącznie wartości ujemne (\(f(x) < 0\)), podczas gdy funkcja wykładnicza przyjmuje wyłącznie wartości dodatnie (\(g(x) > 0\)). Relacja \(f(x) < g(x)\) zachodzi więc dla każdego argumentu \(x > 0\).
• Dla \(x \in (-\infty, 0)\):
Obie funkcje przyjmują wartości ściśle dodatnie. Sprawdzamy punkt wspólny dla \(x = -1\): $$\begin{aligned} f(-1) &= -\dfrac{3}{-1} = 3 \\[8pt] g(-1) &= 3^{-(-1)} = 3^1 = 3 \end{aligned}$$ Krzywe przecinają się w punkcie \(P = (-1, 3)\).
W przedziale \((-\infty, 0)\) funkcja \(f(x) = -\dfrac{3}{x}\) jest ściśle rosnąca, natomiast funkcja \(g(x) = \left(\dfrac{1}{3}\right)^x\) jest ściśle malejąca.
W konsekwencji dla \(x < -1\) zachodzi \(f(x) < 3 < g(x)\) (nierówność jest spełniona), a dla \(x \in (-1, 0)\) zachodzi \(f(x) > 3 > g(x)\).
Łącząc oba zbiory, otrzymujemy: $$x \in (-\infty, -1) \cup (0, \infty)$$ -
Podpunkt c) Rozwiązujemy nierówność \(\left(\dfrac{3}{2}\right)^x \geqslant -x^2 + 1\frac{1}{2}x + 1\):
Wprowadzamy funkcję wykładniczą \(f(x) = \left(\dfrac{3}{2}\right)^x\) oraz funkcję kwadratową: $$g(x) = -x^2 + \dfrac{3}{2}x + 1$$ Wyznaczamy współrzędne wierzchołka paraboli \(W = (p, q)\): $$\begin{aligned} p &= -\dfrac{b}{2a} = -\dfrac{\frac{3}{2}}{2 \cdot (-1)} = \dfrac{3}{4} \\[8pt] q &= g\left(\dfrac{3}{4}\right) = -\left(\dfrac{3}{4}\right)^2 + \dfrac{3}{2} \cdot \dfrac{3}{4} + 1 = -\dfrac{9}{16} + \dfrac{18}{16} + \dfrac{16}{16} = \dfrac{25}{16} = 1\dfrac{9}{16} \end{aligned}$$ Ramiona paraboli są skierowane w dół (\(a = -1 < 0\)), a jej największa wartość to \(\frac{25}{16} = 1{,}5625\).
Szukamy punktów przecięcia wykresów obu funkcji:
Dla \(x = 0\): $$\begin{aligned} f(0) &= \left(\dfrac{3}{2}\right)^0 = 1 \\[8pt] g(0) &= -0^2 + \dfrac{3}{2} \cdot 0 + 1 = 1 \end{aligned}$$ Dla \(x = 1\): $$\begin{aligned} f(1) &= \left(\dfrac{3}{2}\right)^1 = \dfrac{3}{2} = 1{,}5 \\[8pt] g(1) &= -(1)^2 + \dfrac{3}{2} \cdot 1 + 1 = -1 + 1{,}5 + 1 = 1{,}5 \end{aligned}$$ Krzywe przecinają się w punktach \((0, 1)\) oraz \((1; 1{,}5)\).
W przedziale \((0, 1)\) parabola wznosi się do wierzchołka \(q = 1{,}5625\), podczas gdy funkcja wykładnicza przyjmuje mniejsze wartości (np. dla \(x = 0{,}75\) zachodzi \(f(0{,}75) \approx 1{,}355 < 1{,}5625\)), co oznacza, że \(f(x) < g(x)\).
Dla \(x \leqslant 0\) oraz \(x \geqslant 1\) wykres funkcji wykładniczej znajduje się powyżej wykresu paraboli lub przecina go w punktach brzegowych.
Zbiorem rozwiązań nierówności jest suma domkniętych przedziałów: $$x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)$$
Odpowiedź:
a) \(x \in (-\infty, 3]\)
b) \(x \in (-\infty, -1) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
a) \(x \in (-\infty, 3]\)
b) \(x \in (-\infty, -1) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
Grupa B
Zadanie 1
Dany jest wykres funkcji wykładniczej \(f(x) = 4^x\) określonej na zbiorze wszystkich liczb rzeczywistych \(x \in \mathbb{R}\). W układzie współrzędnych wykonano serię przekształceń geometrycznych tego wykresu, uzyskując wykres funkcji \(g\). Wyznacz wzór funkcji \(g\) oraz podaj dokładny opis geometryczny zastosowanych przekształceń:
a) \(g(x) = f(x + 4)\)
b) \(g(x) = 3 - f(-x)\)
c) \(g(x) = -f(x - 1) - 5\)
d) \(g(x) = f(2 - x) + 6\)
a) \(g(x) = f(x + 4)\)
b) \(g(x) = 3 - f(-x)\)
c) \(g(x) = -f(x - 1) - 5\)
d) \(g(x) = f(2 - x) + 6\)
a) \(g(x) = 4^{x + 4}\) – przesunięcie równoległe (translacja) wykresu funkcji \(f\) o \(4\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\) (o wektor \(\vec{u} = [-4, 0]\)).
b) \(g(x) = -4^{-x} + 3\) – symetria środkowa względem początku układu współrzędnych \((0, 0)\) (lub symetria osiowa względem osi \(OY\), a następnie względem osi \(OX\)), po czym przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 3]\)).
c) \(g(x) = -4^{x - 1} - 5\) – przesunięcie równoległe o \(1\) jednostkę w prawo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o \(5\) jednostek w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [1, -5]\)).
d) \(g(x) = 4^{2 - x} + 6\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(6\) jednostek w górę wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: przesunięcie o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OY\) i przesunięcie o \(6\) jednostek w górę).
b) \(g(x) = -4^{-x} + 3\) – symetria środkowa względem początku układu współrzędnych \((0, 0)\) (lub symetria osiowa względem osi \(OY\), a następnie względem osi \(OX\)), po czym przesunięcie równoległe o \(3\) jednostki w górę wzdłuż osi \(OY\) (o wektor \(\vec{u} = [0, 3]\)).
c) \(g(x) = -4^{x - 1} - 5\) – przesunięcie równoległe o \(1\) jednostkę w prawo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o \(5\) jednostek w dół wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: symetria osiowa względem osi \(OX\), a następnie przesunięcie o wektor \(\vec{u} = [1, -5]\)).
d) \(g(x) = 4^{2 - x} + 6\) – symetria osiowa względem osi \(OY\), przesunięcie równoległe o \(2\) jednostki w prawo wzdłuż osi \(OX\) oraz przesunięcie o \(6\) jednostek w górę wzdłuż osi \(OY\) (równoważnie: przesunięcie o \(2\) jednostki w lewo wzdłuż osi \(OX\), symetria osiowa względem osi \(OY\) i przesunięcie o \(6\) jednostek w górę).
Zadanie 2
W kartezjańskim układzie współrzędnych wyznacz punkty charakterystyczne i naszkicuj wykresy podanych funkcji wykładniczych, a następnie opisz ich własności (dziedzinę, zbiór wartości, monotoniczność, miejsca zerowe, punkt przecięcia z osią \(OY\) oraz równanie asymptoty poziomej):
a) \(h(x) = 2^{1-x} + 1\)
b) \(p(x) = 3 - \left(\dfrac{1}{3}\right)^{-x+1}\)
a) \(h(x) = 2^{1-x} + 1\)
b) \(p(x) = 3 - \left(\dfrac{1}{3}\right)^{-x+1}\)
a) \(h(x) = 2^{1-x} + 1\):
• Postać uproszczona: \(h(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x-1} + 1\)
• Punkty charakterystyczne: \((-1, 5)\), \((0, 3)\), \((1, 2)\), \((2; 1{,}5)\)
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (1, +\infty)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: brak
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 3)\)
• Asymptota pozioma: prosta \(y = 1\)
b) \(p(x) = 3 - \left(\dfrac{1}{3}\right)^{-x+1}\):
• Postać uproszczona: \(p(x) = 3 - 3^{x-1} = -3^{x-1} + 3\)
• Punkty charakterystyczne: \(\left(0, 2\frac{2}{3}\right)\), \((1, 2)\), \((2, 0)\), \((3, -6)\)
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (-\infty, 3)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: \(x = 2\) (punkt przecięcia z osią \(OX\): \((2, 0)\))
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \(\left(0, 2\frac{2}{3}\right)\)
• Asymptota pozioma: prosta \(y = 3\)
• Postać uproszczona: \(h(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x-1} + 1\)
• Punkty charakterystyczne: \((-1, 5)\), \((0, 3)\), \((1, 2)\), \((2; 1{,}5)\)
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (1, +\infty)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: brak
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \((0, 3)\)
• Asymptota pozioma: prosta \(y = 1\)
b) \(p(x) = 3 - \left(\dfrac{1}{3}\right)^{-x+1}\):
• Postać uproszczona: \(p(x) = 3 - 3^{x-1} = -3^{x-1} + 3\)
• Punkty charakterystyczne: \(\left(0, 2\frac{2}{3}\right)\), \((1, 2)\), \((2, 0)\), \((3, -6)\)
• Dziedzina: \(D = \mathbb{R}\)
• Zbiór wartości: \(ZW = (-\infty, 3)\)
• Monotoniczność: funkcja ściśle malejąca
• Miejsca zerowe: \(x = 2\) (punkt przecięcia z osią \(OX\): \((2, 0)\))
• Punkt przecięcia z osią \(OY\): \(\left(0, 2\frac{2}{3}\right)\)
• Asymptota pozioma: prosta \(y = 3\)
Zadanie 3
Wykres funkcji wykładniczej \(h(x) = 2^x\) poddano translacji o wektor \(\vec{u} = [-3, -4]\). W kolejnym kroku otrzymaną w ten sposób krzywą przekształcono przez symetrię osiową względem pionowej osi \(OY\), tworząc wykres nowej funkcji \(g\).
a) Podaj postać analityczną wzoru funkcji \(g\) oraz sporządź jej wykres w prostokątnym układzie współrzędnych.
b) Wyznacz współrzędne punktu, w którym wykres funkcji \(g\) przecina oś \(OY\).
c) Rozstrzygnij, czy punkt \(Q = \left(-47,\, 32^{10} - 2^2\right)\) leży na wykresie funkcji \(g\).
a) Podaj postać analityczną wzoru funkcji \(g\) oraz sporządź jej wykres w prostokątnym układzie współrzędnych.
b) Wyznacz współrzędne punktu, w którym wykres funkcji \(g\) przecina oś \(OY\).
c) Rozstrzygnij, czy punkt \(Q = \left(-47,\, 32^{10} - 2^2\right)\) leży na wykresie funkcji \(g\).
a) \(g(x) = 2^{-x+3} - 4\) lub \(g(x) = \left(\frac{1}{2}\right)^{x-3} - 4\)
b) \((0, 4)\)
c) Tak, punkt \(Q\) należy do wykresu funkcji \(g\).
b) \((0, 4)\)
c) Tak, punkt \(Q\) należy do wykresu funkcji \(g\).
Zadanie 4
Wykres funkcji wykładniczej \(h(x) = \dfrac{1}{2^x}\) określonej dla \(x \in \mathbb{R}\) przekształcono geometrycznie, uzyskując funkcję \(g(x) = h(x - 1) - 4\).
a) Naszkicuj wykres funkcji \(g\) w układzie współrzędnych.
b) Oblicz wartość liczbową wyrażenia \([g(0) \cdot g(1)]^2\).
c) Na podstawie wykresu funkcji \(g\) podaj zbiór wszystkich rozwiązań nierówności \(g(x) > -2\).
a) Naszkicuj wykres funkcji \(g\) w układzie współrzędnych.
b) Oblicz wartość liczbową wyrażenia \([g(0) \cdot g(1)]^2\).
c) Na podstawie wykresu funkcji \(g\) podaj zbiór wszystkich rozwiązań nierówności \(g(x) > -2\).
a) Wykres funkcji \(g(x) = \left(\dfrac{1}{2}\right)^{x-1} - 4\) z asymptotą poziomą \(y = -4\):
b) \([g(0) \cdot g(1)]^2 = 36\)
c) \(x \in (-\infty, 0)\)
b) \([g(0) \cdot g(1)]^2 = 36\)
c) \(x \in (-\infty, 0)\)
Zadanie 5
Rozwiąż poniższe nierówności, posługując się metodą graficzną oraz własnościami i wykresami odpowiednio dobranych funkcji:
a) \(2^{x-2} \leqslant 7 - 3x\)
b) \(\dfrac{-8}{x} < 2^{-x}\)
c) \(\left(\dfrac{4}{3}\right)^x \geqslant -x^2 + 1\frac{1}{3}x + 1\)
a) \(2^{x-2} \leqslant 7 - 3x\)
b) \(\dfrac{-8}{x} < 2^{-x}\)
c) \(\left(\dfrac{4}{3}\right)^x \geqslant -x^2 + 1\frac{1}{3}x + 1\)
a) \(x \in (-\infty, 2]\)
b) \(x \in (-\infty, -2) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
b) \(x \in (-\infty, -2) \cup (0, \infty)\)
c) \(x \in (-\infty, 0] \cup [1, \infty)\)
