6.4 Energia kinetyczna w ruchu obrotowym
Kartkówka
Grupa A
Zadanie 1
a) Oblicz moment bezwładności pręta względem osi obrotu \(O'\).
b) Ile razy zmieni się moment bezwładności układu, jeśli na obu końcach pręta umieścimy ciężarki o masie \(m_c = 0{,}5\text{ kg}\) każdy? Ciężarki potraktuj jak punkty materialne.
b) Moment bezwładności układu wzrośnie \(6\)-krotnie (\(n = 6\)).
- Środek masy jednorodnego pręta leży w połowie jego długości, czyli w odległości \(\frac{1}{2}l_p\) od każdego z końców.
- Do wyznaczenia momentu bezwładności pręta względem równoległej osi przesuniętej o odległość \(d\) zastosuj twierdzenie Steinera: \(I = I_O + m_p d^2\).
- Moment bezwładności ciężarków traktowanych jako punkty materialne to suma iloczynów ich mas i kwadratów odległości od nowej osi obrotu \(O'\): \(I_c = m_c r_1^2 + m_c r_2^2\).
Dane: \(l_p = 1{,}2\text{ m}\), \(m_p = 0{,}5\text{ kg}\), \(m_c = 0{,}5\text{ kg}\), \(x = \dfrac{1}{3}l_p\)
Szukane: a) \(I_{O'} = ?\), b) \(n = \dfrac{I_2}{I_{O'}} = ?\)
-
Rysunek pomocniczy i wyznaczenie odległości osi obrotu od środka masy:
Środek masy pręta (oś \(O\)) znajduje się w odległości równej połowie długości pręta od prawego końca: $$y_O = \dfrac{l_p}{2} = \dfrac{1{,}2\text{ m}}{2} = 0{,}6\text{ m}$$ Oś obrotu \(O'\) jest oddalona od tego samego końca o: $$x = \dfrac{1}{3}l_p = \dfrac{1{,}2\text{ m}}{3} = 0{,}4\text{ m}$$ Wobec tego odległość \(d\) między osią przechodzącą przez środek masy \(O\) a nową osią obrotu \(O'\) wynosi: $$\begin{aligned} d &= \dfrac{l_p}{2} - \dfrac{l_p}{3} = \dfrac{l_p}{6} \\ d &= 0{,}6\text{ m} - 0{,}4\text{ m} = 0{,}2\text{ m} \end{aligned}$$ -
Podpunkt a) Obliczenie momentu bezwładności pręta względem osi \(O'\):
Sposób I – Zastosowanie twierdzenia Steinera z obliczeniem wartości cząstkowych:
Najpierw wyznaczamy moment bezwładności względem osi przechodzącej przez środek masy: $$\begin{aligned} I_O &= \dfrac{m_p l_p^2}{12} \\ &= \dfrac{0{,}5\text{ kg} \cdot (1{,}2\text{ m})^2}{12} \\ &= \dfrac{0{,}5 \cdot 1{,}44}{12} = 0{,}5 \cdot 0{,}12 = 0{,}06\text{ kg}\cdot\text{m}^2 \end{aligned}$$ Zgodnie z twierdzeniem Steinera moment bezwładności względem równoległej osi \(O'\) wynosi: $$\begin{aligned} I_{O'} &= I_O + m_p \cdot d^2 \\ &= 0{,}06\text{ kg}\cdot\text{m}^2 + 0{,}5\text{ kg} \cdot (0{,}2\text{ m})^2 \\ &= 0{,}06 + 0{,}5 \cdot 0{,}04 \\ &= 0{,}06 + 0{,}02 = 0{,}08\text{ kg}\cdot\text{m}^2 \end{aligned}$$
Sposób II – Wyprowadzenie ogólnego wzoru ułamkowego:
Podstawiając wyrażenie ogólne \(d = \frac{l_p}{6}\) bezpośrednio do twierdzenia Steinera: $$\begin{aligned} I_{O'} &= \dfrac{m_p l_p^2}{12} + m_p \cdot \left(\dfrac{l_p}{6}\right)^2 \\ &= \dfrac{m_p l_p^2}{12} + \dfrac{m_p l_p^2}{36} = \dfrac{3 m_p l_p^2 + m_p l_p^2}{36} = \dfrac{4 m_p l_p^2}{36} \\ &= \dfrac{m_p l_p^2}{9} \end{aligned}$$ Podstawiając dane liczbowe: $$I_{O'} = \dfrac{0{,}5\text{ kg} \cdot 1{,}44\text{ m}^2}{9} = 0{,}5 \cdot 0{,}16 = 0{,}08\text{ kg}\cdot\text{m}^2$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie zmiany momentu bezwładności po umieszczeniu ciężarków:
Ciężarki umieszczone są na końcach pręta. Wyznaczamy ich odległości od osi obrotu \(O'\):- Lewy ciężarek znajduje się w odległości: \(r_1 = l_p - x = 1{,}2\text{ m} - 0{,}4\text{ m} = 0{,}8\text{ m}\).
- Prawy ciężarek znajduje się w odległości: \(r_2 = x = 0{,}4\text{ m}\).
a) \(I_{O'} = 0{,}08\text{ kg}\cdot\text{m}^2\)
b) Moment bezwładności układu wzrośnie \(6\)-krotnie.
Zadanie 2
a) Oblicz wartość prędkości liniowej beczki po stoczeniu się z równi pochyłej bez poślizgu.
b) Oblicz czas, w jakim beczka stoczy się z równi.
c) Oblicz drogę przebytą przez beczkę po poziomej powierzchni aż do zatrzymania. Przyjmij, że podczas toczenia się beczki po podłożu działała na nią stała siła oporu \(F_o = 60\text{ N}\).
b) \(t = 1{,}8\text{ s}\)
c) \(s_p = 27\text{ m}\)
- Ruch toczącej się bez poślizgu beczki jest ruchem złożonym: ruchem postępowym środka masy oraz ruchem obrotowym wokół osi symetrii.
- Moment bezwładności jednorodnego walca względem osi obrotu wynosi \(I = \frac{1}{2}m_b r^2\).
- Warunek toczenia bez poślizgu wiąże prędkość liniową z kątową zależnością \(v = \omega \cdot r\).
- Na równi całkowita energia potencjalna zamienia się w sumę energii kinetycznej ruchu postępowego i obrotowego.
- Na poziomym odcinku praca wykonana przez stałą siłę oporu jest równa początkowej energii kinetycznej beczki.
Dane:
\(h = 2{,}7\text{ m}\)
\(\alpha = 30^\circ\)
\(m_b = 60\text{ kg}\)
\(d = 50\text{ cm} = 0{,}5\text{ m} \implies r = 0{,}25\text{ m}\)
\(F_o = 60\text{ N}\)
\(g = 10\text{ m/s}^2\)
Szukane:
\(v_2 = ?\)
\(t = ?\)
\(s_p = ?\)
-
Rysunek pomocniczy i analiza sił działających na toczącą się beczkę:
W stanie początkowym beczka znajduje się na szczycie równi i posiada wyłącznie grawitacyjną energię potencjalną. W trakcie staczania bez poślizgu działa siła ciężkości \(\vec{F}_g\), siła reakcji podłoża \(\vec{N}\) oraz siła tarcia statycznego \(\vec{F}_t\) skierowana w górę równi, która wywołuje moment siły wprawiający walec w ruch obrotowy. -
Podpunkt a) Obliczenie prędkości liniowej \(v_2\) u podnóża równi pochyłej:
Prędkość początkowa beczki wynosi \(v_1 = 0\text{ m/s}\). Zagadnienie rozwiążemy dwoma sposobami.
Sposób I – Z zasady zachowania energii mechanicznej:
Na szczycie równi energia mechaniczna beczki jest równa energii potencjalnej grawitacji: $$E_1 = E_{p1} = m_b g h$$ U podnóża równi (\(h_2 = 0\)) energia potencjalna zostaje w całości przekształcona w kinetyczną energię ruchu postępowego oraz kinetyczną energię ruchu obrotowego: $$E_2 = E_{k2} = E_{k,\text{post}} + E_{k,\text{obr}} = \dfrac{1}{2}m_b v_2^2 + \dfrac{1}{2}I\omega_2^2$$ Dla jednorodnego walca moment bezwładności to \(I = \dfrac{1}{2}m_b r^2\). Korzystając z warunku toczenia bez poślizgu \(\omega_2 = \dfrac{v_2}{r}\), podstawiamy: $$\begin{aligned} E_{k,\text{obr}} &= \dfrac{1}{2}\left(\dfrac{1}{2}m_b r^2\right)\left(\dfrac{v_2}{r}\right)^2 \\ &= \dfrac{1}{4}m_b v_2^2 \end{aligned}$$ Całkowita energia kinetyczna wynosi: $$\begin{aligned} E_{k2} &= \dfrac{1}{2}m_b v_2^2 + \dfrac{1}{4}m_b v_2^2 \\ &= \dfrac{3}{4}m_b v_2^2 \end{aligned}$$ Z przyrównania \(E_1 = E_2\): $$\begin{aligned} m_b g h &= \dfrac{3}{4}m_b v_2^2 \\ g h &= \dfrac{3}{4}v_2^2 \\ v_2^2 &= \dfrac{4}{3}g h \\ v_2 &= \sqrt{\dfrac{4}{3}g h} \end{aligned}$$ Podstawiamy dane liczbowe: $$\begin{aligned} v_2 &= \sqrt{\dfrac{4}{3} \cdot 10 \cdot 2{,}7} \\ &= \sqrt{\dfrac{4}{3} \cdot 27} \\ &= \sqrt{36} = 6\text{ m/s} \end{aligned}$$
Sposób II – Z zasad dynamiki Newtona dla ruchu bryły sztywnej:
Równanie ruchu postępowego wzdłuż osi równi: $$m_b g \sin\alpha - F_t = m_b a$$ Równanie ruchu obrotowego wokół osi środka masy: $$M = I \varepsilon \implies F_t \cdot r = \left(\dfrac{1}{2}m_b r^2\right)\dfrac{a}{r} \implies F_t = \dfrac{1}{2}m_b a$$ Wstawiając siłę tarcia do pierwszego równania: $$\begin{aligned} m_b g \sin\alpha - \dfrac{1}{2}m_b a &= m_b a \\ \dfrac{3}{2}m_b a &= m_b g \sin\alpha \\ a &= \dfrac{2}{3}g \sin\alpha \end{aligned}$$ Długość stoku wynosi \(s_r = \dfrac{h}{\sin\alpha}\). Korzystając ze związku kinematycznego \(v_2^2 = 2 a s_r\): $$\begin{aligned} v_2 &= \sqrt{2 \cdot \left(\dfrac{2}{3}g \sin\alpha\right) \cdot \left(\dfrac{h}{\sin\alpha}\right)} \\ &= \sqrt{\dfrac{4}{3}g h} = 6\text{ m/s} \end{aligned}$$ -
Podpunkt b) Obliczenie czasu staczania się beczki \(t\) z równi:
Długość drogi przebytej po równi wynosi: $$s_r = \dfrac{h}{\sin 30^\circ} = \dfrac{2{,}7}{0{,}5} = 5{,}4\text{ m}$$
Sposób I – Wykorzystanie wyznaczonego przyspieszenia:
Przyspieszenie liniowe beczki wynosi: $$a = \dfrac{2}{3}g \sin 30^\circ = \dfrac{2}{3} \cdot 10 \cdot 0{,}5 = \dfrac{10}{3}\text{ m/s}^2$$ Czas ruchu wyznaczamy ze wzoru na prędkość w ruchu jednostajnie przyspieszonym (\(v_1 = 0\)): $$\begin{aligned} v_2 &= a \cdot t \\ t &= \dfrac{v_2}{a} = \dfrac{6}{\frac{10}{3}} = \dfrac{18}{10} = 1{,}8\text{ s} \end{aligned}$$
Sposób II – Wykorzystanie prędkości średniej:
W ruchu jednostajnie zmiennym droga wyraża się wzorem: $$\begin{aligned} s_r &= \dfrac{v_1 + v_2}{2} \cdot t = \dfrac{v_2}{2} \cdot t \\ t &= \dfrac{2 s_r}{v_2} = \dfrac{2 \cdot 5{,}4}{6} = \dfrac{10{,}8}{6} = 1{,}8\text{ s} \end{aligned}$$ -
Podpunkt c) Obliczenie drogi \(s_p\) przebytej na poziomym podłożu:
Beczka wjeżdża na podłoże poziome z całkowitą energią kinetyczną wyliczoną w punkcie a): $$E_{k2} = m_b g h = 60 \cdot 10 \cdot 2{,}7 = 1620\text{ J}$$ Praca siły oporu \(W_o\) wykonana na drodze \(s_p\) powoduje całkowite zatrzymanie beczki (\(\Delta E_k = E_{k2}\)): $$\begin{aligned} W_o &= E_{k2} \\ F_o \cdot s_p &= E_{k2} \\ s_p &= \dfrac{E_{k2}}{F_o} \\ s_p &= \dfrac{1620\text{ J}}{60\text{ N}} = 27\text{ m} \end{aligned}$$
a) \(v_2 = 6\text{ m/s}\)
b) \(t = 1{,}8\text{ s}\)
c) \(s_p = 27\text{ m}\)
Zadanie 3
a) Oblicz pracę wykonaną przez mechanika przy rozkręcaniu koła od stanu spoczynku do prędkości kątowej \(\omega_2\).
b) Ile obrotów musiałby wykonać mechanik, działając stałą siłą \(F = 2\text{ N}\) na pedał roweru (prostopadle do ramienia korby), aby od stanu spoczynku uzyskać prędkość kątową \(\omega_3 = 12\text{ rad/s}\)? Przyjmij, że ruch obrotowy koła był jednostajnie przyspieszony. Pomiń siły oporu.
b) \(n = \dfrac{12}{\pi}\approx 3{,}82\text{ obrotu}\)
- Praca wykonana podczas rozkręcania koła od stanu spoczynku jest równa przyrostowi jego energii kinetycznej w ruchu obrotowym: \(W = \Delta E_k = \dfrac{1}{2} I_k \omega^2\).
- W podpunkcie b) pracę można wyznaczyć jako iloczyn momentu siły \(M = F \cdot l\) i całkowitego kąta obrotu \(\Delta \alpha\), pamiętając, że jeden pełny obrót to kąt \(2\pi\text{ rad}\).
- Zadanie w podpunkcie b) można również rozwiązać z wykorzystaniem II zasady dynamiki dla ruchu obrotowego (\(M = I_k \varepsilon\)) oraz równań kinematyki ruchu jednostajnie przyspieszonego.
Dane:
\(m_k = 2{,}5\text{ kg}\)
\(R = 20\text{ cm} = 0{,}2\text{ m}\)
\(I_k = m_k R^2\)
\(l = 15\text{ cm} = 0{,}15\text{ m}\)
\(\omega_1 = 0\text{ rad/s}\) (początkowy stan spoczynku)
\(\omega_2 = 10\text{ rad/s}\) (prędkość kątowa w podpunkcie a)
\(F = 2\text{ N}\)
\(\omega_3 = 12\text{ rad/s}\) (końcowa prędkość kątowa w podpunkcie b)
Szukane:
\(W = ?\) (praca wykonana w podpunkcie a)
\(n = ?\) (liczba obrotów w podpunkcie b)
-
Rysunek pomocniczy i analiza stanu wyjściowego układu:
Rower jednokołowy stoi odwrócony siodełkiem do dołu, dzięki czemu koło może swobodnie obracać się wokół własnej osi. Korba pedału tworzy sztywne ramię o długości \(l\) przymocowane bezpośrednio do osi obrotu koła. W stanie wyjściowym koło spoczywa, zatem jego początkowa prędkość kątowa wynosi \(\omega_1 = 0\text{ rad/s}\). -
Podpunkt a) Obliczenie momentu bezwładności koła oraz pracy wykonanej przez mechanika:
W pierwszej kolejności wyznaczamy moment bezwładności koła \(I_k\): $$I_k = m_k \cdot R^2 = 2{,}5\text{ kg} \cdot (0{,}2\text{ m})^2 = 2{,}5 \cdot 0{,}04 = 0{,}1\text{ kg}\cdot\text{m}^2$$ Praca \(W\) wykonana przy rozkręcaniu koła od spoczynku (\(\omega_1 = 0\)) do prędkości kątowej \(\omega_2 = 10\text{ rad/s}\) jest równa końcowej energii kinetycznej ruchu obrotowego koła: $$\begin{aligned} W &= \Delta E_k = \dfrac{1}{2} I_k \omega_2^2 - \dfrac{1}{2} I_k \omega_1^2 \\ &= \dfrac{1}{2} I_k \omega_2^2 \end{aligned}$$ Podstawiamy dane liczbowe: $$\begin{aligned} W &= \dfrac{1}{2} \cdot 0{,}1\text{ kg}\cdot\text{m}^2 \cdot (10\text{ rad/s})^2 \\ &= 0{,}05 \cdot 100 = 5\text{ J} \end{aligned}$$ -
Podpunkt b) Sposób I – Wyznaczenie liczby obrotów z zasady równoważności pracy i energii:
Mechanik działa stałą siłą \(F = 2\text{ N}\) na ramię korby o długości \(l = 0{,}15\text{ m}\). Moment wytworzonej siły wynosi: $$M = F \cdot l = 2\text{ N} \cdot 0{,}15\text{ m} = 0{,}3\text{ N}\cdot\text{m}$$ Praca wykonana przez moment siły przy obrocie o kąt \(\Delta \alpha\) wynosi \(W_b = M \cdot \Delta \alpha\). Zgodnie z zasadą równoważności pracy i energii kinetycznej, praca ta równa się energii kinetycznej uzyskanej przy prędkości kątowej \(\omega_3 = 12\text{ rad/s}\): $$\begin{aligned} W_b &= \dfrac{1}{2} I_k \omega_3^2 \\ &= \dfrac{1}{2} \cdot 0{,}1\text{ kg}\cdot\text{m}^2 \cdot (12\text{ rad/s})^2 \\ &= 0{,}05 \cdot 144 = 7{,}2\text{ J} \end{aligned}$$ Przyrównujemy pracę do zmiany energii i wyznaczamy kąt obrotu \(\Delta \alpha\): $$\begin{aligned} M \cdot \Delta \alpha &= W_b \\ 0{,}3 \cdot \Delta \alpha &= 7{,}2 \\ \Delta \alpha &= \dfrac{7{,}2}{0{,}3} = 24\text{ rad} \end{aligned}$$ Jeden pełny obrót odpowiada kątowi \(2\pi\text{ rad}\), więc liczba obrotów \(n\) wynosi: $$\begin{aligned} n &= \dfrac{\Delta \alpha}{2\pi} \\ &= \dfrac{24}{2\pi} = \dfrac{12}{\pi}\text{ obrotu} \approx 3{,}82\text{ obrotu} \end{aligned}$$ -
Podpunkt b) Sposób II – Wyznaczenie liczby obrotów z II zasady dynamiki i równań kinematyki:
Z II zasady dynamiki dla ruchu obrotowego wyznaczamy przyspieszenie kątowe koła \(\varepsilon\): $$\varepsilon = \dfrac{M}{I_k} = \dfrac{F \cdot l}{I_k} = \dfrac{0{,}3\text{ N}\cdot\text{m}}{0{,}1\text{ kg}\cdot\text{m}^2} = 3\text{ rad/s}^2$$ Ponieważ ruch jest jednostajnie przyspieszony od stanu spoczynku (\(\omega_1 = 0\)), korzystamy ze związku między prędkością kątową, przyspieszeniem kątowym i kątem obrotu: $$\omega_3^2 = 2\varepsilon \cdot \Delta \alpha$$ Wyznaczamy kąt \(\Delta \alpha\): $$\Delta \alpha = \dfrac{\omega_3^2}{2\varepsilon} = \dfrac{(12\text{ rad/s})^2}{2 \cdot 3\text{ rad/s}^2} = \dfrac{144}{6} = 24\text{ rad}$$ Liczba wykonanych obrotów wynosi: $$n = \dfrac{\Delta \alpha}{2\pi} = \dfrac{24}{2\pi} = \dfrac{12}{\pi}\text{ obrotu} \approx 3{,}82\text{ obrotu}$$ -
Rysunek wynikowy i interpretacja graficzna stanu końcowego:
Wykres wektorowy przedstawia koło rozpędzone do prędkości kątowej \(\omega_3\) pod wpływem przyłożonej siły stycznej \(\vec{F}\). Po obróceniu się o kąt \(\Delta \alpha = 24\text{ rad}\) mechanik wykonał w przybliżeniu \(3{,}82\) pełnego obrotu pedałem.
a) \(W = 5\text{ J}\)
b) \(n = \dfrac{12}{\pi}\approx 3{,}82\text{ obrotu}\)
Zadanie 4
a) Oblicz jego energię kinetyczną tuż przed uderzeniem w ziemię.
b) Oblicz prędkość liniową, z jaką w ziemię uderzy wierzchołek słupa.
Przyjmij, że moment bezwładności słupa jest równy momentowi bezwładności jednorodnego pręta względem osi przechodzącej przez jego koniec. Przyjmij przyspieszenie ziemskie \(g = 9{,}81\text{ m/s}^2\), pomiń opory ruchu.
b) \(v_{w_2} = \sqrt{176{,}58}\text{ m/s} \approx 13{,}29\text{ m/s}\)
- Słup jest ciałem sztywnym o ciągłym rozkładzie masy – jego energię potencjalną grawitacji wyznaczamy zawsze względem położenia środka masy słupa, który w jednorodnym pręcie znajduje się w połowie jego wysokości.
- Podstawa słupa pozostaje w spoczynku, więc ruch słupa jest czystym ruchem obrotowym bryły sztywnej wokół osi przechodzącej przez jeden z jej końców.
- Skorzystaj z zasady zachowania energii mechanicznej: ubytek energii potencjalnej grawitacji w całości przekształca się w energię kinetyczną ruchu obrotowego.
- Prędkość liniową wierzchołka powiąż z prędkością kątową relacją \(v = \omega \cdot R\), gdzie promieniem obrotu dla wierzchołka jest cała wysokość słupa \(H\).
Dane:
Masa słupa: \(m_s = 300\text{ kg}\)
Wysokość słupa: \(H = 6\text{ m}\)
Przyspieszenie ziemskie: \(g = 9{,}81\text{ m/s}^2\)
Początkowa wysokość środka masy: \(h_1 = \dfrac{H}{2} = 3\text{ m}\)
Końcowa wysokość środka masy: \(h_2 = 0\text{ m}\)
Początkowa prędkość kątowa: \(\omega_1 = 0\text{ rad/s}\)
Moment bezwładności słupa: \(I_s = \dfrac{1}{3}m_s H^2\)
Szukane:
Energia kinetyczna tuż przed upadkiem: \(E_{k_2} = ?\)
Prędkość liniowa wierzchołka słupa tuż przed upadkiem: \(v_{w_2} = ?\)
-
Podpunkt a) Rysunek pomocniczy i analiza stanu wyjściowego słupa:
W stanie początkowym słup stoi pionowo i spoczywa (\(\omega_1 = 0\)), zatem jego początkowa energia kinetyczna wynosi \(E_{k_1} = 0\text{ J}\). Cała energia mechaniczna słupa zawarta jest w jego energii potencjalnej grawitacji. Ponieważ słup jest jednorodny, całą jego masę możemy skupić w środku masy \(S\), znajdującym się w połowie wysokości: $$h_1 = \dfrac{H}{2} = \dfrac{6\text{ m}}{2} = 3\text{ m}$$ Początkowa energia potencjalna grawitacji wynosi zatem: $$\begin{aligned} E_{p_1} &= m_s \cdot g \cdot h_1 \\ &= 300\text{ kg} \cdot 9{,}81\text{ m/s}^2 \cdot 3\text{ m} \\ &= 8829\text{ J} \end{aligned}$$ -
Zastosowanie zasady zachowania energii mechanicznej do obliczenia energii kinetycznej tuż przed upadkiem:
W układzie pomijamy opory ruchu, dlatego całkowita energia mechaniczna słupa pozostaje stała podczas całego ruchu: $$E_{m_1} = E_{m_2}$$ $$E_{p_1} + E_{k_1} = E_{p_2} + E_{k_2}$$ Gdy słup upada płasko na ziemię, jego środek masy znajduje się na poziomie odniesienia (\(h_2 = 0\text{ m}\)), co oznacza, że końcowa energia potencjalna wynosi \(E_{p_2} = 0\text{ J}\). Cała początkowa energia potencjalna zamienia się w energię kinetyczną ruchu obrotowego: $$\begin{aligned} E_{k_2} &= E_{p_1} \\ &= 8829\text{ J} \approx 8{,}83\text{ kJ} \end{aligned}$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie prędkości kątowej oraz prędkości liniowej wierzchołka słupa:
Podstawa słupa nie przesuwa się, dlatego cała energia kinetyczna jest energią ruchu obrotowego bryły sztywnej wokół osi przechodzącej przez jej koniec: $$E_{k_2} = \dfrac{1}{2} I_s \omega_2^2$$ Podstawiamy moment bezwładności \(I_s = \dfrac{1}{3} m_s H^2\): $$\begin{aligned} E_{k_2} &= \dfrac{1}{2} \cdot \left(\dfrac{1}{3} m_s H^2\right) \cdot \omega_2^2 \\ &= \dfrac{1}{6} m_s H^2 \omega_2^2 \end{aligned}$$ Przyrównujemy to wyrażenie do początkowej energii potencjalnej \(E_{p_1} = m_s g \dfrac{H}{2}\): $$\dfrac{1}{6} m_s H^2 \omega_2^2 = m_s g \dfrac{H}{2}$$ Dzielimy obie strony przez masę \(m_s\) oraz przez \(H\), a następnie mnożymy przez 6: $$\begin{aligned} \dfrac{1}{6} H \omega_2^2 &= \dfrac{g}{2} \\ \omega_2^2 &= \dfrac{3g}{H} \\ \omega_2 &= \sqrt{\dfrac{3g}{H}} \end{aligned}$$ Wierzchołek słupa porusza się po okręgu o promieniu równym pełnej długości słupa \(R = H\). Jego prędkość liniowa \(v_{w_2}\) wynosi: $$\begin{aligned} v_{w_2} &= \omega_2 \cdot H \\ &= \sqrt{\dfrac{3g}{H}} \cdot H \\ &= \sqrt{\dfrac{3g \cdot H^2}{H}} \\ &= \sqrt{3gH} \end{aligned}$$ Podstawiamy dane liczbowe: $$\begin{aligned} v_{w_2} &= \sqrt{3 \cdot 9{,}81\text{ m/s}^2 \cdot 6\text{ m}} \\ &= \sqrt{176{,}58\text{ m}^2/\text{s}^2} \\ &\approx 13{,}29\text{ m/s} \end{aligned}$$ Poniższy rysunek ilustruje trajektorię ruchu wierzchołka słupa oraz kierunek jego wektora prędkości liniowej tuż przed kontaktem z podłożem.
a) \(E_{k_2} = 8829\text{ J} \approx 8{,}83\text{ kJ}\)
b) \(v_{w_2} = \sqrt{176{,}58}\text{ m/s} \approx 13{,}29\text{ m/s}\)
Zadanie 5
a) Oblicz minimalną wartość prędkości liniowej \(v_1\), jaką należy nadać kuli u podnóża toru, aby przetoczyła się przez pagórek o wysokości \(h_1 = 56\text{ cm}\).
b) Kula bez prędkości początkowej stoczyła się ze szczytu pagórka o wysokości \(h_1\) na płaską poziomą półkę o wysokości \(h_2 = 42\text{ cm}\). Oblicz wartość prędkości kątowej \(\omega_2\) kuli na tej wysokości.
b) \(\omega_2 = 28\text{ rad/s}\)
- Podczas toczenia bez poślizgu całkowita energia kinetyczna ciała jest sumą energii kinetycznej ruchu postępowego środka masy oraz energii kinetycznej ruchu obrotowego wokół osi przechodzącej przez środek masy.
- Związek między prędkością liniową środka masy a prędkością kątową bryły toczącej się bez poślizgu ma postać \(v = \omega \cdot R\).
- W układzie bez oporów ruchu zachowana jest całkowita energia mechaniczna: \(E_c = E_p + E_k = \text{const}\).
Dane:
\(m_k = 0,25\text{ kg}\)
\(R = 5\text{ cm} = 0,05\text{ m}\)
\(h_1 = 56\text{ cm} = 0,56\text{ m}\)
\(h_2 = 42\text{ cm} = 0,42\text{ m}\)
\(I = \dfrac{2}{5} m_k R^2\)
\(g = 9,8\text{ m/s}^2\)
Szukane:
a) \(v_1 = ?\)
b) \(\omega_2 = ?\)
-
Rysunek pomocniczy i wyprowadzenie energii kinetycznej toczącej się kuli:
W stanie początkowym kula toczy się po poziomym podłożu z prędkością liniową \(v_1\) oraz prędkością kątową \(\omega_1 = \dfrac{v_1}{R}\).Całkowita energia kinetyczna kuli toczącej się bez poślizgu wyraża się wzorem: $$E_k = E_{post} + E_{obr} = \dfrac{1}{2} m_k v^2 + \dfrac{1}{2} I \omega^2$$ Podstawiamy warunek toczenia bez poślizgu \(\omega = \dfrac{v}{R}\) oraz moment bezwładności kuli jednorodnej \(I = \dfrac{2}{5} m_k R^2\): $$\begin{aligned} E_k &= \dfrac{1}{2} m_k v^2 + \dfrac{1}{2} \cdot \left(\dfrac{2}{5} m_k R^2\right) \cdot \left(\dfrac{v}{R}\right)^2 \\ &= \dfrac{1}{2} m_k v^2 + \dfrac{1}{5} m_k v^2 \\ &= \dfrac{5}{10} m_k v^2 + \dfrac{2}{10} m_k v^2 \\ &= \dfrac{7}{10} m_k v^2 \end{aligned}$$ -
Podpunkt a) Wyznaczenie minimalnej prędkości liniowej \(v_1\):
Aby kula zdołała przetoczyć się przez szczyt pagórka, jej prędkość na szczycie musi być co najmniej równa zeru (\(v_{szczyt} \ge 0\)). W granicznym, minimalnym przypadku cała początkowa energia kinetyczna zamienia się na szczycie na energię potencjalną grawitacji.
Sposób I – Wykorzystanie zasady zachowania energii mechanicznej: $$\begin{aligned} E_{k1} &= E_{p1} \\ \dfrac{7}{10} m_k v_1^2 &= m_k g h_1 \end{aligned}$$ Dzielimy obie strony równania przez masę kuli \(m_k\): $$\begin{aligned} \dfrac{7}{10} v_1^2 &= g h_1 \\ v_1^2 &= \dfrac{10}{7} g h_1 \\ v_1 &= \sqrt{\dfrac{10}{7} g h_1} \end{aligned}$$ Podstawiamy dane liczbowe: $$\begin{aligned} v_1 &= \sqrt{\dfrac{10}{7} \cdot 9,8 \cdot 0,56} \\ &= \sqrt{14 \cdot 0,56} \\ &= \sqrt{7,84} \\ &= 2,8\text{ m/s} \end{aligned}$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie prędkości kątowej \(\omega_2\) na wysokości \(h_2\):
Kula stacza się ze szczytu pagórka (\(h_1 = 0,56\text{ m}\)) bez prędkości początkowej (\(v_1' = 0\)). Po osiągnięciu poziomej półki na wysokości \(h_2 = 0,42\text{ m}\) część energii potencjalnej zostaje przekształcona w energię kinetyczną ruchu toczącego.
Sposób I – Obliczenie prędkości liniowej \(v_2\) i przejście do prędkości kątowej: Z zasady zachowania energii mechanicznej między szczytem a wysokością \(h_2\): $$\begin{aligned} E_{p1} &= E_{p2} + E_{k2} \\ m_k g h_1 &= m_k g h_2 + \dfrac{7}{10} m_k v_2^2 \\ m_k g (h_1 - h_2) &= \dfrac{7}{10} m_k v_2^2 \\ g (h_1 - h_2) &= \dfrac{7}{10} v_2^2 \\ v_2^2 &= \dfrac{10}{7} g (h_1 - h_2) \end{aligned}$$ Obliczamy różnicę wysokości: $$\Delta h = h_1 - h_2 = 0,56\text{ m} - 0,42\text{ m} = 0,14\text{ m}$$ Wyznaczamy prędkość liniową \(v_2\): $$\begin{aligned} v_2 &= \sqrt{\dfrac{10}{7} \cdot 9,8 \cdot 0,14} \\ &= \sqrt{14 \cdot 0,14} \\ &= \sqrt{1,96} \\ &= 1,4\text{ m/s} \end{aligned}$$ Obliczamy szukaną prędkość kątową: $$\omega_2 = \dfrac{v_2}{R} = \dfrac{1,4\text{ m/s}}{0,05\text{ m}} = 28\text{ rad/s}$$
Sposób II – Bezpośrednie uzależnienie energii od prędkości kątowej: Zapisujemy energię kinetyczną na wysokości \(h_2\) bezpośrednio za pomocą \(\omega_2\), wykorzystując \(v_2 = \omega_2 R\): $$\begin{aligned} m_k g (h_1 - h_2) &= \dfrac{7}{10} m_k (\omega_2 R)^2 \\ g (h_1 - h_2) &= \dfrac{7}{10} \omega_2^2 R^2 \\ \omega_2^2 &= \dfrac{10 g (h_1 - h_2)}{7 R^2} \\ \omega_2 &= \dfrac{1}{R} \sqrt{\dfrac{10}{7} g (h_1 - h_2)} \\ &= \dfrac{1}{0,05} \cdot 1,4 \\ &= 28\text{ rad/s} \end{aligned}$$
a) Minimalna wartość prędkości liniowej wynosi \(v_1 = 2,8\text{ m/s}\).
b) Wartość prędkości kątowej kuli na wysokości \(h_2\) wynosi \(\omega_2 = 28\text{ rad/s}\).
Zadanie 6
a) Oblicz całkowitą energię kinetyczną toczącego się walca.
b) Oblicz, jaką część całkowitej energii kinetycznej stanowi energia kinetyczna ruchu obrotowego walca wokół własnej osi symetrii, a jaką – energia kinetyczna ruchu postępowego jego środka masy.
b) Energia kinetyczna ruchu obrotowego stanowi \(\dfrac{1}{3}\) (\(\approx 33{,}3\%\)), a energia kinetyczna ruchu postępowego środka masy \(\dfrac{2}{3}\) (\(\approx 66{,}7\%\)) całkowitej energii kinetycznej walca.
- Toczenie się bryły sztywnej bez poślizgu jest ruchem złożonym (płaskim), na który składa się ruch postępowy środka masy oraz jednoczesny ruch obrotowy wokół osi przechodzącej przez środek masy.
- Warunek toczenia bez poślizgu wiąże prędkość liniową środka masy z prędkością kątową relacją \(v_1 = \omega_1 \cdot R\).
- Moment bezwładności jednorodnego, pełnego walca względem głównej osi symetrii wynosi \(I_S = \dfrac{1}{2} m R^2\).
- Zadanie można rozwiązać na dwa równoważne sposoby: klasycznie (sumując energie ruchu postępowego i obrotowego wokół środka masy) lub traktując ruch jako czysty obrót wokół chwilowej osi obrotu przechodzącej przez punkt styku z podłożem (z wykorzystaniem twierdzenia Steinera).
Dane:
Masa walca: \(m_w = 0{,}8\text{ kg}\)
Prędkość liniowa środka masy: \(v_1 = 0{,}5\text{ m/s}\)
Moment bezwładności pełnego walca: \(I_S = \dfrac{1}{2} m_w R^2\)
Warunek braku poślizgu: \(v_1 = \omega_1 \cdot R \implies \omega_1 = \dfrac{v_1}{R}\)
Szukane:
Całkowita energia kinetyczna: \(E_k = ?\)
Udział energii obrotowej w energii całkowitej: \(\dfrac{E_{k_{\text{obr}}}}{E_k} = ?\)
Udział energii postępowej w energii całkowitej: \(\dfrac{E_{k_{\text{post}}}}{E_k} = ?\)
-
Rysunek pomocniczy i analiza kinematyczna toczącego się walca:
Walec o masie \(m_w\) i promieniu \(R\) porusza się w prawo. Jego środek masy \(S\) przemieszcza się z prędkością liniową \(v_1\), a cała bryła obraca się wokół osi symetrii z prędkością kątową \(\omega_1\). Punkt styku walca z podłożem \(O\) w danej chwili nie przesuwa się po powierzchni stołu (chwilowa prędkość punktu styku wynosi zero). -
Podpunkt a) Obliczenie całkowitej energii kinetycznej walca dwoma sposobami:
Sposób I – Podział na energię ruchu postępowego środka masy i ruchu obrotowego:
Całkowita energia kinetyczna toczącej się bryły jest sumą energii kinetycznej ruchu postępowego środka masy (\(E_{k_{\text{post}}}\)) oraz energii kinetycznej ruchu obrotowego wokół osi przechodzącej przez środek masy (\(E_{k_{\text{obr}}}\)): $$E_k = E_{k_{\text{post}}} + E_{k_{\text{obr}}}$$ Wzory na poszczególne składowe mają postać: $$\begin{aligned} E_{k_{\text{post}}} &= \dfrac{1}{2} m_w v_1^2 \\ E_{k_{\text{obr}}} &= \dfrac{1}{2} I_S \omega_1^2 \end{aligned}$$ Dla pełnego walca moment bezwładności wynosi \(I_S = \dfrac{1}{2} m_w R^2\), a z warunku toczenia bez poślizgu wynika zależność: $$\omega_1 = \dfrac{v_1}{R}$$ Wstawiamy wyrażenia na \(I_S\) oraz \(\omega_1\) do wzoru na energię kinetyczną ruchu obrotowego: $$\begin{aligned} E_{k_{\text{obr}}} &= \dfrac{1}{2} \cdot \left(\dfrac{1}{2} m_w R^2\right) \cdot \left(\dfrac{v_1}{R}\right)^2 \\ &= \dfrac{1}{4} m_w R^2 \cdot \dfrac{v_1^2}{R^2} \\ &= \dfrac{1}{4} m_w v_1^2 \end{aligned}$$ Dodajemy obie składowe energii: $$\begin{aligned} E_k &= E_{k_{\text{post}}} + E_{k_{\text{obr}}} \\ &= \dfrac{1}{2} m_w v_1^2 + \dfrac{1}{4} m_w v_1^2 \\ &= \dfrac{2}{4} m_w v_1^2 + \dfrac{1}{4} m_w v_1^2 \\ &= \dfrac{3}{4} m_w v_1^2 \end{aligned}$$ Podstawiamy dane liczbowe: $$\begin{aligned} E_{k_{\text{post}}} &= \dfrac{1}{2} \cdot 0{,}8\text{ kg} \cdot (0{,}5\text{ m/s})^2 \\ &= 0{,}4\text{ kg} \cdot 0{,}25\text{ m}^2/\text{s}^2 = 0{,}1\text{ J} \end{aligned}$$ $$\begin{aligned} E_{k_{\text{obr}}} &= \dfrac{1}{4} \cdot 0{,}8\text{ kg} \cdot (0{,}5\text{ m/s})^2 \\ &= 0{,}2\text{ kg} \cdot 0{,}25\text{ m}^2/\text{s}^2 = 0{,}05\text{ J} \end{aligned}$$ $$\begin{aligned} E_k &= 0{,}1\text{ J} + 0{,}05\text{ J} = 0{,}15\text{ J} \end{aligned}$$
Sposób II – Ruch obrotowy wokół chwilowej osi obrotu (twierdzenie Steinera):
W ruchu bez poślizgu punkt styku walca z podłożem \(O\) ma w danej chwili zerową prędkość. Oznacza to, że cały ruch toczącego się walca można potraktować jako czysty ruch obrotowy wokół chwilowej osi obrotu przechodzącej przez punkt \(O\).
Zgodnie z twierdzeniem Steinera moment bezwładności względem osi przechodzącej przez punkt \(O\) wynosi: $$\begin{aligned} I_O &= I_S + m_w R^2 \\ &= \dfrac{1}{2} m_w R^2 + m_w R^2 \\ &= \dfrac{3}{2} m_w R^2 \end{aligned}$$ Całkowita energia kinetyczna to energia obrotowa wokół chwilowej osi obrotu: $$\begin{aligned} E_k &= \dfrac{1}{2} I_O \omega_1^2 \\ &= \dfrac{1}{2} \cdot \left(\dfrac{3}{2} m_w R^2\right) \cdot \left(\dfrac{v_1}{R}\right)^2 \\ &= \dfrac{3}{4} m_w v_1^2 \end{aligned}$$ Podstawiając wartości liczbowe: $$E_k = \dfrac{3}{4} \cdot 0{,}8\text{ kg} \cdot 0{,}25\text{ m}^2/\text{s}^2 = 0{,}6 \cdot 0{,}25\text{ J} = 0{,}15\text{ J}$$ -
Podpunkt b) Wyznaczenie udziału poszczególnych rodzajów energii w energii całkowitej:
Obliczamy stosunek energii kinetycznej ruchu obrotowego do całkowitej energii kinetycznej: $$\begin{aligned} \dfrac{E_{k_{\text{obr}}}}{E_k} &= \dfrac{\dfrac{1}{4} m_w v_1^2}{\dfrac{3}{4} m_w v_1^2} \\ &= \dfrac{\frac{1}{4}}{\frac{3}{4}} = \dfrac{1}{3} \approx 0{,}333 = 33{,}3\% \end{aligned}$$ Obliczamy stosunek energii kinetycznej ruchu postępowego do całkowitej energii kinetycznej: $$\begin{aligned} \dfrac{E_{k_{\text{post}}}}{E_k} &= \dfrac{\dfrac{1}{2} m_w v_1^2}{\dfrac{3}{4} m_w v_1^2} \\ &= \dfrac{\frac{2}{4}}{\frac{3}{4}} = \dfrac{2}{3} \approx 0{,}667 = 66{,}7\% \end{aligned}$$ Warto zauważyć, że stosunek ten jest cechą geometryczną pełnego walca toczącego się bez poślizgu i nie zależy ani od masy \(m_w\), ani od promienia \(R\), ani od prędkości liniowej \(v_1\). -
Rysunek wynikowy – rozkład prędkości oraz bilans energii kinetycznej:
Poniższy rysunek ilustruje wyznaczony rozkład prędkości liniowych punktów walca (od \(v = 0\) w punkcie styku, przez \(v_1 = 0{,}5\text{ m/s}\) w środku masy, do \(v = 1{,}0\text{ m/s}\) na szczycie walca) oraz graficzne zestawienie składowych energii kinetycznej.
a) Całkowita energia kinetyczna walca wynosi \(E_k = 0{,}15\text{ J}\).
b) Energia kinetyczna ruchu obrotowego stanowi \(\dfrac{1}{3}\) (\(\approx 33{,}3\%\)), natomiast energia kinetyczna ruchu postępowego środka masy stanowi \(\dfrac{2}{3}\) (\(\approx 66{,}7\%\)) całkowitej energii kinetycznej.
Grupa B
Zadanie 1
a) Oblicz moment bezwładności pręta względem osi obrotu \(O'\).
b) Ile razy zmieni się moment bezwładności układu, jeśli na obu końcach pręta umieścimy ciężarki o masie \(m_c = 0{,}5\text{ kg}\) każdy? Ciężarki potraktuj jak punkty materialne.
b) Moment bezwładności układu wzrośnie \(6\)-krotnie (\(n = 6\)).
Zadanie 2
a) Oblicz wartość prędkości liniowej walca po stoczeniu się z pochylni.
b) Oblicz czas staczania się walca z pochylni.
c) Oblicz drogę, jaką pokona walec na poziomej nawierzchni aż do zatrzymania, jeśli działa na niego stała siła oporu \(F_o = 80\text{ N}\).
b) \(t = 2{,}4\text{ s}\)
c) \(s_p = 30\text{ m}\)
Zadanie 3
a) Oblicz pracę wykonaną przez mechanika przy rozkręcaniu koła od stanu spoczynku do prędkości kątowej \(\omega_2\).
b) Ile obrotów musiałby wykonać mechanik, działając stałą siłą \(F = 2{,}5\text{ N}\) na pedał roweru (prostopadle do ramienia korby), aby od stanu spoczynku uzyskać prędkość kątową \(\omega_3 = 10\text{ rad/s}\)? Przyjmij, że ruch obrotowy koła był jednostajnie przyspieszony. Pomiń siły oporu.
b) \(n = \dfrac{25}{2\pi}\approx 3{,}98\text{ obrotu}\)
Zadanie 4
a) Oblicz energię kinetyczną masztu tuż przed upadkiem na ziemię.
b) Oblicz wartość prędkości liniowej, z jaką wierzchołek masztu zderzy się z podłożem.
Przyjmij, że moment bezwładności masztu odpowiada momentowi bezwładności jednorodnego pręta względem osi przechodzącej przez jego koniec. Przyjmij przyspieszenie ziemskie \(g = 9{,}81\text{ m/s}^2\), pomiń opory ruchu.
b) \(v_{w_2} = \sqrt{147{,}15}\text{ m/s} \approx 12{,}13\text{ m/s}\)
Zadanie 5
a) Oblicz minimalną wartość prędkości liniowej \(v_1\), jaką należy nadać kulce na poziomie zerowym, aby przetoczyła się przez pagórek o wysokości \(h_1 = 14\text{ cm}\).
b) Kulka stoczyła się bez prędkości początkowej ze szczytu tego wzniesienia na płaski poziomy fragment toru znajdujący się na wysokości \(h_2 = 10,5\text{ cm}\). Oblicz wartość prędkości kątowej \(\omega_2\) kulki na tej wysokości.
b) \(\omega_2 = 35\text{ rad/s}\)
Zadanie 6
a) Oblicz całkowitą energię kinetyczną toczącego się walca.
b) Oblicz, jaką część całkowitej energii kinetycznej stanowi energia kinetyczna ruchu obrotowego walca wokół własnej osi symetrii, a jaką – energia kinetyczna ruchu postępowego jego środka masy.
b) Energia kinetyczna ruchu obrotowego stanowi \(\dfrac{1}{3}\) całkowitej energii kinetycznej (czyli \(33\frac{1}{3}\%\)), a energia kinetyczna ruchu postępowego stanowi \(\dfrac{2}{3}\) całkowitej energii kinetycznej (czyli \(66\frac{2}{3}\%\)).
