Bryła sztywna
Sprawdzian 3
Grupa A
Zadanie 1 (3 pkt)
Przez krążek o momencie bezwładności \(I\) i promieniu \(R\) przerzucono lekką, nierozciągliwą linkę, do której przymocowano ciężarek o masie \(m\) (jak na poniższym schemacie). Układ puszczono swobodnie z położenia spoczynku. Gdy ciężarek pokonał drogę \(h\) pionowo w dół, a linka nie ślizgała się po krążku, prędkość kątowa \(\omega\) krążka wynosiła:
A. \(\sqrt{\dfrac{2mgh}{I + mR^2}}\)
B. \(\sqrt{\dfrac{2mghR^2}{I + mR^2}}\)
C. \(\sqrt{\dfrac{mgh}{I + 2mR^2}}\)
D. \(\sqrt{\dfrac{2mgh}{I - mR^2}}\)
A
Wskazówki:
- Zadanie można rozwiązać dwoma niezależnymi, równorzędnymi metodami: za pomocą zasady zachowania energii mechanicznej lub za pomocą II zasady dynamiki Newtona.
- W podejściu energetycznym: zmiana energii potencjalnej ciężarka przekształca się w sumę energii kinetycznej ruchu postępowego ciężarka oraz energii kinetycznej ruchu obrotowego krążka.
- W podejściu dynamicznym: rozpisz siły działające na ciężarek (ruch postępowy) oraz moment siły naciągu linki działający na krążek (ruch obrotowy), a następnie wyznacz prędkość ze związku kinematycznego dla ruchu jednostajnie przyspieszonego: \(v = \sqrt{2ah}\).
- W obu metodach kluczowy jest warunek braku poślizgu linki: \(v = \omega R\) oraz \(a = \varepsilon R\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Sposób I – Wyznaczenie prędkości z zasady zachowania energii mechanicznej:
W układzie nie występują siły oporu, dlatego całkowita energia mechaniczna jest zachowana. Układ startuje z położenia spoczynku (\(E_{k0} = 0\)). Po opadnięciu ciężarka o wysokość \(h\) ubytek energii potencjalnej grawitacji zostaje w całości przekształcony w energię kinetyczną ruchu postępowego ciężarka oraz energię kinetyczną ruchu obrotowego krążka: $$E_p = E_{k,\text{post}} + E_{k,\text{obr}}$$ $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{2}I\omega^2$$Ponieważ linka nie ślizga się po obwodzie krążka, prędkość liniowa ciężarka \(v\) i prędkość kątowa krążka \(\omega\) są powiązane tożsamością: $$v = \omega R \implies \omega = \dfrac{v}{R}$$ Podstawiamy \(\omega = \dfrac{v}{R}\) do równania energii: $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{2}I\left(\dfrac{v}{R}\right)^2$$ $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{2}\dfrac{I v^2}{R^2}$$ Wyłączamy \(\dfrac{1}{2}v^2\) przed nawias: $$mgh = \dfrac{1}{2}v^2\left(m + \dfrac{I}{R^2}\right)$$ Sprowadzamy wyrażenie w nawiasie do wspólnego mianownika: $$mgh = \dfrac{1}{2}v^2\left(\dfrac{mR^2 + I}{R^2}\right)$$ Mnożymy obie strony przez 2 oraz przez \(R^2\), a następnie dzielimy przez \((I + mR^2)\): $$2mghR^2 = v^2 (I + mR^2)$$ $$v^2 = \dfrac{2mghR^2}{I + mR^2} \implies v = \sqrt{\dfrac{2mghR^2}{I + mR^2}}$$ -
Sposób II – Wyznaczenie przyspieszenia z II zasady dynamiki Newtona:
Rozpatrujemy osobno ruch postępowy ciężarka oraz ruch obrotowy krążka, uwzględniając siłę naciągu linki \(N\).Dla opadającego pionowo ciężarka o masie \(m\) wypadkowa sił grawitacji i naciągu nadaje mu przyspieszenie liniowe \(a\): $$mg - N = ma \implies N = m(g - a)$$ Dla obracającego się krążka moment siły naciągu linki względem osi obrotu wynosi \(\tau = N \cdot R\). Z II zasady dynamiki dla ruchu obrotowego: $$\tau = I \cdot \varepsilon \implies N \cdot R = I \cdot \varepsilon$$ Z warunku braku poślizgu linki przyspieszenie kątowe krążka jest równe \(\varepsilon = \dfrac{a}{R}\). Wstawiając to wyrażenie: $$N \cdot R = I \cdot \dfrac{a}{R} \implies N = \dfrac{I a}{R^2}$$ Przyrównujemy obie zależności określające siłę naciągu \(N\): $$m(g - a) = \dfrac{I a}{R^2}$$ $$mg - ma = \dfrac{I a}{R^2}$$ $$mg = a\left(m + \dfrac{I}{R^2}\right) = a\left(\dfrac{mR^2 + I}{R^2}\right)$$ Wyznaczamy stąd stałe przyspieszenie liniowe ciężarka: $$a = \dfrac{mgR^2}{I + mR^2}$$ -
Powiązanie przyspieszenia z prędkością końcową (kinematyka):
Ciężarek porusza się ruchem prostoliniowym jednostajnie przyspieszonym bez prędkości początkowej (\(v_0 = 0\)). Po przebyciu drogi \(h\) jego prędkość liniowa wyraża się znanym wzorem kinematycznym: $$v^2 = 2ah \implies v = \sqrt{2ah}$$ Podstawiamy wyznaczone przyspieszenie liniowe \(a\): $$v = \sqrt{2 \cdot \left(\dfrac{mgR^2}{I + mR^2}\right) \cdot h} = \sqrt{\dfrac{2mghR^2}{I + mR^2}}$$ Obie metody (zasada zachowania energii oraz II zasada dynamiki) prowadzą do tego samego wyniku.
Odpowiedź: A
Zadanie 2 (3 pkt)
Na cienkościenną obręcz o masie \(m\) i promieniu \(R\) nawinięto nieważką nić, której górny koniec unieruchomiono, a układ puszczono swobodnie (jo-jo). Moment bezwładności obręczy względem osi przechodzącej przez punkt styku z nicią \(A\) (chwilowy środek obrotu) wynosi \(I_A = 2mR^2\). Przyspieszenie liniowe \(a\) środka masy obręczy ma wartość:
A. \(\dfrac{1}{4}g\)
B. \(\dfrac{1}{2}g\)
C. \(\dfrac{2}{3}g\)
D. \(g\)
B
Wskazówki:
- Punkt styku nici z obwodem obręczy (\(A\)) stanowi chwilowy środek obrotu – w danej chwili spoczywa.
- Względem punktu \(A\) siła naciągu nici ma ramię równe zeru, więc jej moment siły wynosi zero (\(M_N = 0\)). Jedynym momentem siły wprawiającym obręcz w obrót jest moment siły grawitacji \(mg\) przyłożonej w środku masy \(O\).
- Przyspieszenie liniowe środka masy \(a\) wynika bezpośrednio ze związku z przyspieszeniem kątowym \(\varepsilon\): \(a = \varepsilon \cdot R\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie momentu siły względem chwilowej osi obrotu w punkcie \(A\):
Wybieramy oś obrotu przechodzącą przez punkt styku z nicią \(A\). W punkcie tym przyłożona jest siła naciągu nici, więc jej ramię wynosi zero, a co za tym idzie jej moment siły wynosi zero (\(M_N = 0\)). Siła ciężkości \(Q = mg\) jest przyłożona w środku masy \(O\), a jej odległość (ramię) od chwilowej osi obrotu wynosi dokładnie \(R\). Moment siły obracający obręcz wynosi: $$M_A = mg \cdot R$$ -
Obliczenie przyspieszenia kątowego \(\varepsilon\):
Zgodnie z II zasadą dynamiki dla ruchu obrotowego wokół chwilowej osi przechodzącej przez punkt \(A\): $$M_A = I_A \cdot \varepsilon$$ Podstawiamy daną w zadaniu wartość momentu bezwładności \(I_A = 2mR^2\): $$mgR = 2mR^2 \cdot \varepsilon$$ Dzielimy obustronnie przez \(2mR^2\): $$\varepsilon = \dfrac{mgR}{2mR^2} = \dfrac{g}{2R}$$ -
Wyznaczenie przyspieszenia liniowego środka masy \(a\):
Środek masy \(O\) znajduje się w odległości \(R\) od chwilowej osi obrotu w punkcie \(A\). W związku z tym jego przyspieszenie liniowe wynosi: $$a = \varepsilon \cdot R$$ Podstawiając wyznaczone przyspieszenie kątowe: $$a = \dfrac{g}{2R} \cdot R = \dfrac{1}{2}g$$
Odpowiedź: B
Zadanie 3 (3 pkt)
Z wierzchołka równi pochyłej o wysokości \(h\) stacza się swobodnie bez poślizgu jednorodna kula o masie \(m\) i promieniu \(R\), dla której moment bezwładności wynosi \(I = \frac{2}{5}mR^2\). Kula startuje z położenia spoczynku. Jaka część całkowitej energii kinetycznej kuli u podstawy równi przypada na energię kinetyczną jej ruchu obrotowego wokół środka masy?
A. \(\dfrac{2}{7}\)
B. \(\dfrac{5}{7}\)
C. \(\dfrac{2}{5}\)
D. \(\dfrac{1}{2}\)
A
Wskazówki:
- Całkowita energia kinetyczna toczącego się ciała jest sumą energii kinetycznej ruchu postępowego jego środka masy oraz energii kinetycznej ruchu obrotowego wokół środka masy.
- Wykorzystaj warunek toczenia bez poślizgu (\(v = \omega R\)), aby wyrazić obie składowe energii za pomocą tej samej wielkości fizycznej (prędkości liniowej \(v\)).
- Oblicz stosunek energii kinetycznej ruchu obrotowego do całkowitej energii kinetycznej kuli: \(\dfrac{E_{k,\text{obr}}}{E_{k,\text{całk}}}\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Rozłożenie ruchu kuli na ruch postępowy i obrotowy:
Ruch kuli toczącej się bez poślizgu jest ruchem złożonym. Całkowita energia kinetyczna \(E_{k,\text{całk}}\) składa się z energii ruchu postępowego środka masy z prędkością liniową \(v\) oraz energii ruchu obrotowego wokół środka masy z prędkością kątową \(\omega\): $$E_{k,\text{całk}} = E_{k,\text{post}} + E_{k,\text{obr}}$$ gdzie: $$E_{k,\text{post}} = \dfrac{1}{2}mv^2$$ $$E_{k,\text{obr}} = \dfrac{1}{2}I\omega^2$$ -
Wyrażenie energii ruchu obrotowego za pomocą prędkości liniowej:
Brak poślizgu oznacza, że prędkość liniowa środka masy kuli wiąże się ściśle z jej prędkością kątową relacją: $$v = \omega R \implies \omega = \dfrac{v}{R}$$ Wstawiamy moment bezwładności kuli \(I = \dfrac{2}{5}mR^2\) oraz prędkość kątową \(\omega = \dfrac{v}{R}\) do wzoru na energię kinetyczną ruchu obrotowego: $$E_{k,\text{obr}} = \dfrac{1}{2} \cdot \left(\dfrac{2}{5}mR^2\right) \cdot \left(\dfrac{v}{R}\right)^2 = \dfrac{1}{2} \cdot \dfrac{2}{5}mR^2 \cdot \dfrac{v^2}{R^2} = \dfrac{1}{5}mv^2$$ -
Obliczenie całkowitej energii kinetycznej oraz szukanej części:
Sumujemy obie energie, aby wyznaczyć całkowitą energię kinetyczną kuli: $$E_{k,\text{całk}} = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{5}mv^2$$ Sprowadzamy ułamki do wspólnego mianownika równego 10: $$E_{k,\text{całk}} = \left(\dfrac{5}{10} + \dfrac{2}{10}\right)mv^2 = \dfrac{7}{10}mv^2$$ Szukana część całkowitej energii kinetycznej przypadająca na ruch obrotowy to stosunek: $$\dfrac{E_{k,\text{obr}}}{E_{k,\text{całk}}} = \dfrac{\dfrac{1}{5}mv^2}{\dfrac{7}{10}mv^2} = \dfrac{\dfrac{1}{5}}{\dfrac{7}{10}} = \dfrac{1}{5} \cdot \dfrac{10}{7} = \dfrac{2}{7}$$ Zatem energia ruchu obrotowego stanowi dokładnie \(\dfrac{2}{7}\) całkowitej energii kinetycznej staczającej się kuli.
Odpowiedź: A
Zadanie 4 (3 pkt)
Cztery jednakowe małe kulki o masie \(m\) każda (traktowane jako punkty materialne) połączono czterema nieważkimi prętami o długości \(a\), tworząc sztywną ramkę w kształcie kwadratu (jak na rysunku). Moment bezwładności tego układu względem osi prostopadłej do płaszczyzny kwadratu i przechodzącej przez jego środek (punkt przecięcia przekątnych) wynosi:
A. \(ma^2\)
B. \(2ma^2\)
C. \(4ma^2\)
D. \(\dfrac{1}{2}ma^2\)
B
Wskazówki:
- Skorzystaj z definicji momentu bezwładności dla układu punktów materialnych: \(I = \sum m_i r_i^2\), gdzie \(r_i\) oznacza odległość \(i\)-tej masy od osi obrotu.
- Wyznacz odległość każdego z wierzchołków kwadratu od jego środka geometrycznego, wykorzystując długość przekątnej kwadratu o boku \(a\) (\(d = a\sqrt{2}\)).
- Pamiętaj, że pręty łączące kulki są nieważkie, więc ich masa nie wnosi wkładu do momentu bezwładności całego układu.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie odległości każdej kulki od osi obrotu:
Przekątna kwadratu o boku \(a\) ma długość równą: $$d = a\sqrt{2}$$ Oś obrotu przechodzi przez środek symetrii kwadratu, w którym jego przekątne przecinają się i dzielą na połowy. Zatem odległość \(r\) każdego z czterech wierzchołków (gdzie znajdują się kulki) od osi obrotu wynosi dokładnie połowę długości przekątnej: $$r = \dfrac{d}{2} = \dfrac{a\sqrt{2}}{2}$$ Kwadrat tej odległości jest równy: $$r^2 = \left(\dfrac{a\sqrt{2}}{2}\right)^2 = \dfrac{2a^2}{4} = \dfrac{a^2}{2}$$ -
Obliczenie całkowitego momentu bezwładności układu:
Pręty są nieważkie, więc ich moment bezwładności wynosi zero. Całkowity moment bezwładności układu jest sumą wkładów od czterech jednakowych mas punktowych \(m\) znajdujących się w tej samej odległości \(r\) od osi obrotu: $$I = \sum_{i=1}^4 m_i r_i^2 = m r^2 + m r^2 + m r^2 + m r^2 = 4m r^2$$ Podstawiając wcześniej wyliczoną wartość \(r^2 = \dfrac{a^2}{2}\): $$I = 4m \cdot \dfrac{a^2}{2} = 2ma^2$$
Odpowiedź: B
Zadanie 5 (3 pkt)
Na bęben o momencie bezwładności \(I\) i promieniu \(R\) nawinięto nieważką linkę, na którą działa stała siła ciągnąca \(\vec{F}\) styczna do obwodu bębna. W łożyskach osi bębna występuje stały moment sił oporu o wartości \(M_o\). Jeżeli bęben obraca się z przyspieszeniem kątowym \(\varepsilon\), to wartość przyłożonej siły \(F\) wynosi:
A. \(\dfrac{I\varepsilon + M_o}{R}\)
B. \(\dfrac{I\varepsilon - M_o}{R}\)
C. \(\dfrac{I\varepsilon}{R} - M_o\)
D. \(\dfrac{I\varepsilon}{R + M_o}\)
A
Wskazówki:
- Zastosuj II zasadę dynamiki dla ruchu obrotowego bryły sztywnej: wypadkowy moment sił jest równy iloczynowi momentu bezwładności i przyspieszenia kątowego (\(M_{\text{wyp}} = I\varepsilon\)).
- Moment siły ciągnącej linkę wynosi \(M_F = F \cdot R\), ponieważ siła jest przyłożona stycznie do obwodu bębna (pod kątem prostym do promienia \(R\)).
- Moment sił oporu \(M_o\) działa w kierunku przeciwnym do obrotu, więc odejmuje się od momentu siły ciągnącej.
- Po zapisaniu równania dynamiki wyznacz niewiadomą siłę \(F\) poprzez proste przekształcenie algebraiczne.
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie wypadkowego momentu sił działających na bęben:
Siła ciągnąca linkę o wartości \(F\) działa na ramieniu równym promieniowi bębna \(R\) i jest do niego prostopadła. Wytwarza ona moment siły napędzający ruch obrotowy: $$M_F = F \cdot R$$ Zgodnie z treścią zadania w układzie występuje stały moment sił oporu \(M_o\), który przeciwdziała ruchowi obrotowemu bębna. Wypadkowy moment sił \(M_{\text{wyp}}\) wynosi zatem: $$M_{\text{wyp}} = M_F - M_o = F \cdot R - M_o$$ -
Zastosowanie II zasady dynamiki dla ruchu obrotowego:
Równanie dynamiki dla bryły sztywnej obracającej się wokół ustalonej osi wiąże wypadkowy moment sił \(M_{\text{wyp}}\) z przyspieszeniem kątowym \(\varepsilon\) i momentem bezwładności \(I\): $$M_{\text{wyp}} = I \cdot \varepsilon$$ Podstawiając wyznaczony wcześniej wypadkowy moment sił: $$F \cdot R - M_o = I \cdot \varepsilon$$ -
Wyznaczenie wartości siły \(F\):
Dodajemy obustronnie moment sił oporu \(M_o\): $$F \cdot R = I \cdot \varepsilon + M_o$$ Dzielimy obie strony równania przez promień bębna \(R\): $$F = \dfrac{I\varepsilon + M_o}{R}$$
Odpowiedź: A
Grupa B
Zadanie 1 (3 pkt)
Na krążek o momencie bezwładności \(I\) i promieniu \(R\) nawinięto nieważką, nierozciągliwą linkę, na końcu której zawieszono ciężarek o masie \(m\). Układ puszczono swobodnie. Zakładając, że linka nie ślizga się po krążku, a opory ruchu osi krążka oraz opór powietrza są pomijalnie małe, przyspieszenie liniowe \(a\) opadającego ciężarka wynosi:
A. \(\dfrac{mgR^2}{I + mR^2}\)
B. \(\dfrac{mgR}{I + mR^2}\)
C. \(\dfrac{mg}{I + mR^2}\)
D. \(\dfrac{2mgR^2}{I + mR^2}\)
A
Wskazówki:
- Rozdziel analizę układu na dwa równoległe opisy: ruch postępowy ciężarka podlegający II zasadzie dynamiki Newtona oraz ruch obrotowy krążka rządzony równaniem dynamiki bryły sztywnej.
- Uwzględnij siłę naciągu nici \(N\), która hamuje ruch ciężarka i jednocześnie wytwarza moment siły wprawiający krążek w obrót.
- Połącz przyspieszenie kątowe krążka \(\varepsilon\) z przyspieszeniem liniowym ciężarka \(a\) zależnością \(\varepsilon = \dfrac{a}{R}\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Zapisanie równania ruchu postępowego dla ciężarka:
Na opadający pionowo ciężarek o masie \(m\) działają dwie siły: siła ciężkości \(Q = mg\) skierowana w dół oraz siła naciągu linki \(N\) skierowana w górę. Zgodnie z II zasadą dynamiki Newtona wypadkowa tych sił nadaje ciężarkowi przyspieszenie liniowe \(a\): $$F_{\text{wyp}} = m \cdot a$$ $$mg - N = ma$$ Wyznaczamy stąd siłę naciągu nici: $$N = m(g - a)$$ -
Zapisanie równania dynamiki ruchu obrotowego dla krążka:
Krążek obraca się wokół stałej osi obrotu pod wpływem momentu siły \(\tau\) wywieranego przez naciąg linki stycznej do jego brzegu. Moment siły naciągu linki względem osi obrotu wynosi: $$\tau = N \cdot R$$ Zgodnie z II zasadą dynamiki dla ruchu obrotowego: $$\tau = I \cdot \varepsilon$$ gdzie \(\varepsilon\) oznacza przyspieszenie kątowe krążka.Ze względu na brak poślizgu linki, przyspieszenie liniowe \(a\) jest bezpośrednio związane z przyspieszeniem kątowym \(\varepsilon\): $$\varepsilon = \dfrac{a}{R}$$ Wstawiając to do równania obrotu: $$N \cdot R = I \cdot \dfrac{a}{R} \implies N = \dfrac{I a}{R^2}$$ -
Przyrównanie wyrażeń na siłę naciągu i wyznaczenie przyspieszenia \(a\):
Porównujemy oba uzyskane wzory na naciąg nici \(N\): $$m(g - a) = \dfrac{I a}{R^2}$$ Rozwijamy lewą stronę i przenosimy wyrazy z przyspieszeniem \(a\) na prawą stronę: $$mg - ma = \dfrac{I a}{R^2}$$ $$mg = ma + \dfrac{I a}{R^2}$$ Wyciągamy przyspieszenie \(a\) przed nawias: $$mg = a\left(m + \dfrac{I}{R^2}\right)$$ Sprowadzamy wyrażenie w nawiasie do wspólnego mianownika: $$mg = a\left(\dfrac{mR^2 + I}{R^2}\right)$$ Mnożąc obie strony przez \(R^2\) i dzieląc przez \((I + mR^2)\), otrzymujemy ostateczną wartość przyspieszenia liniowego: $$a = \dfrac{mgR^2}{I + mR^2}$$
Odpowiedź: A
Zadanie 2 (3 pkt)
Na jednorodny krążek o masie \(m\) i promieniu \(R\) nawinięto nieważką nić, której górny koniec zamocowano, a krążek puszczono swobodnie (jo-jo). Moment bezwładności krążka względem osi przechodzącej przez jego środek masy wynosi \(I_0 = \dfrac{1}{2}mR^2\), a względem chwilowej osi obrotu w punkcie \(A\) wynosi \(I_A = \dfrac{3}{2}mR^2\). Wartość siły naciągu nici \(N\) podczas opadania krążka wynosi:
A. \(\dfrac{1}{3}mg\)
B. \(\dfrac{1}{2}mg\)
C. \(\dfrac{2}{3}mg\)
D. \(\dfrac{3}{4}mg\)
A
Wskazówki:
- Wyznacz przyspieszenie liniowe \(a\) środka masy krążka, rozpatrując obrót wokół chwilowej osi przechodzącej przez punkt styku nici z obwodem krążka (\(A\)).
- Zastosuj II zasadę dynamiki Newtona dla ruchu postępowego środka masy w kierunku pionowym: wypadkowa siły ciężkości i siły naciągu linki nadaje masie \(m\) przyspieszenie \(a\).
- Z otrzymanego równania \(mg - N = ma\) wyznacz poszukiwaną wartość siły naciągu nici \(N\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie przyspieszenia liniowego środka masy krążka:
Punkt styku nici z obwodem krążka (\(A\)) stanowi chwilowy środek obrotu. Względem tego punktu ramię siły naciągu nici wynosi zero, a zatem jej moment siły wynosi zero (\(M_N = 0\)). Ruch obrotowy krążka wywołuje wyłącznie moment siły grawitacji przyłożonej w środku masy \(O\): $$M_A = mg \cdot R$$ Zgodnie z równaniem dynamiki dla ruchu obrotowego wokół chwilowej osi w punkcie \(A\): $$M_A = I_A \cdot \varepsilon$$ Podstawiamy daną w treści zadania wartość momentu bezwładności \(I_A = \dfrac{3}{2}mR^2\): $$mgR = \dfrac{3}{2}mR^2 \cdot \varepsilon \implies \varepsilon = \dfrac{2g}{3R}$$ Przyspieszenie liniowe środka masy \(a\) wiąże się z przyspieszeniem kątowym \(\varepsilon\) relacją kinematyczną \(a = \varepsilon \cdot R\): $$a = \dfrac{2g}{3R} \cdot R = \dfrac{2}{3}g$$ -
Zastosowanie II zasady dynamiki Newtona dla ruchu środka masy:
Na opadający krążek działają w kierunku pionowym dwie przeciwstawne siły: zwrócona w dół siła grawitacji \(mg\) oraz zwrócona w górę siła naciągu nici \(N\). Zgodnie z II zasadą dynamiki Newtona dla ruchu postępowego: $$mg - N = ma$$ Przekształcamy to równanie, aby wyznaczyć siłę naciągu nici \(N\): $$N = mg - ma = m(g - a)$$ -
Obliczenie wartości siły naciągu nici \(N\):
Podstawiamy wcześniej obliczoną wartość przyspieszenia liniowego \(a = \dfrac{2}{3}g\): $$N = m\left(g - \dfrac{2}{3}g\right)$$ $$N = m \cdot \dfrac{1}{3}g = \dfrac{1}{3}mg$$
Odpowiedź: A
Zadanie 3 (3 pkt)
Z wierzchołka równi pochyłej o wysokości \(h\) stacza się swobodnie bez poślizgu jednorodny pełny walec o masie \(m\) i promieniu \(R\), którego moment bezwładności wynosi \(I = \frac{1}{2}mR^2\). Walec startuje z położenia spoczynku, a opory toczenia i opór powietrza są pomijalnie małe. Prędkość liniowa \(v\) środka masy walca u podstawy równi ma wartość:
A. \(\sqrt{\dfrac{4}{3}gh}\)
B. \(\sqrt{2gh}\)
C. \(\sqrt{\dfrac{3}{4}gh}\)
D. \(\sqrt{\dfrac{1}{2}gh}\)
A
Wskazówki:
- Zastosuj zasadę zachowania energii mechanicznej dla układu: początkowa energia potencjalna grawitacji na wysokości \(h\) przekształca się w energię kinetyczną walca u podstawy równi.
- Ponieważ walec toczy się bez poślizgu, jego całkowita energia kinetyczna składa się z energii ruchu postępowego środka masy oraz energii ruchu obrotowego.
- Powiąż prędkość kątową obrotu \(\omega\) z poszukiwaną prędkością liniową \(v\) za pomocą warunku braku poślizgu: \(v = \omega R\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Zapisanie bilansu energii mechanicznej:
W układzie nie występują siły rozpraszające energię (opór powietrza i opory toczenia są pomijalne, a tarcie statyczne zapewniające toczenie bez poślizgu nie wykonuje pracy). Początkowa energia potencjalna ciężkości na szczycie równi \(E_p\) zostaje u podstawy w całości zamieniona w sumę energii kinetycznej ruchu postępowego \(E_{k,\text{post}}\) i ruchu obrotowego \(E_{k,\text{obr}}\): $$E_p = E_{k,\text{post}} + E_{k,\text{obr}}$$ $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{2}I\omega^2$$ -
Wykorzystanie momentu bezwładności i warunku toczenia bez poślizgu:
Dla jednorodnego pełnego walca moment bezwładności względem jego osi symetrii wynosi: $$I = \dfrac{1}{2}mR^2$$ Warunek braku poślizgu linki lub podłoża wiąże prędkość liniową środka masy z prędkością kątową obrotu: $$v = \omega R \implies \omega = \dfrac{v}{R}$$ Wstawiamy obie zależności do równania zachowania energii: $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{2}\left(\dfrac{1}{2}mR^2\right)\left(\dfrac{v}{R}\right)^2$$ $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{4}mR^2 \cdot \dfrac{v^2}{R^2}$$ Upraszczamy promień \(R^2\): $$mgh = \dfrac{1}{2}mv^2 + \dfrac{1}{4}mv^2 = \dfrac{3}{4}mv^2$$ -
Wyznaczenie prędkości liniowej \(v\):
Dzielimy obustronnie równanie przez masę walca \(m\): $$gh = \dfrac{3}{4}v^2$$ Mnożymy obie strony przez ułamek \(\dfrac{4}{3}\): $$v^2 = \dfrac{4}{3}gh$$ Pierwiastkując obustronnie, otrzymujemy wzór na wartość prędkości liniowej środka masy walca u podstawy równi: $$v = \sqrt{\dfrac{4}{3}gh}$$
Odpowiedź: A
Zadanie 4 (3 pkt)
Trzy jednakowe małe kulki o masie \(m\) każda (traktowane jako punkty materialne) połączono trzema nieważkimi prętami o długości \(L\), tworząc sztywny układ w kształcie trójkąta równobocznego (jak na rysunku). Moment bezwładności tego układu względem osi prostopadłej do płaszczyzny trójkąta i przechodzącej przez jeden z jego wierzchołków wynosi:
A. \(\dfrac{1}{2}mL^2\)
B. \(mL^2\)
C. \(2mL^2\)
D. \(3mL^2\)
C
Wskazówki:
- Zastosuj definicję momentu bezwładności dla układu punktów materialnych: \(I = \sum m_i r_i^2\).
- Zwróć uwagę na położenie osi obrotu – przechodzi ona przez jeden z wierzchołków trójkąta, co oznacza, że znajdująca się tam kulka leży bezpośrednio na osi.
- Odległość pozostałych dwóch kulek od wybranego wierzchołka jest równa długości boków trójkąta równobocznego, czyli \(L\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie odległości poszczególnych kulek od osi obrotu:
Oznaczmy kulki jako 1, 2 oraz 3, przyjmując, że oś obrotu przechodzi przez środek kulki 1:- Kulka 1 leży bezpośrednio na osi obrotu, zatem jej odległość od osi wynosi: $$r_1 = 0$$
- Kulka 2 znajduje się w sąsiednim wierzchołku połączonym prętem o długości \(L\), więc jej odległość od osi wynosi: $$r_2 = L$$
- Kulka 3 znajduje się w drugim sąsiednim wierzchołku, w odległości: $$r_3 = L$$
-
Obliczenie całkowitego momentu bezwładności:
Pręty są nieważkie (\(m_{\text{prętów}} = 0\)). Całkowity moment bezwładności układu stanowi sumę momentów bezwładności trzech kulek: $$I = \sum_{i=1}^3 m_i r_i^2 = m_1 r_1^2 + m_2 r_2^2 + m_3 r_3^2$$ Podstawiając wyznaczone odległości: $$I = m \cdot 0^2 + m \cdot L^2 + m \cdot L^2$$ $$I = 0 + mL^2 + mL^2 = 2mL^2$$
Odpowiedź: C
Zadanie 5 (3 pkt)
Na bloczek o promieniu \(R\) i momencie bezwładności \(I\) zamocowany na nieruchomej osi działają dwie styczne siły: siła napędzająca \(\vec{F}_1\) oraz siła hamująca \(\vec{F}_2\) (\(F_1 > F_2\)), jak pokazano na poniższym rysunku. W łożyskach bloczka występuje ponadto stały moment siły tarcia \(M_T\) przeciwdziałający obrotowi. Przyspieszenie kątowe \(\varepsilon\) bloczka wyraża wzór:
A. \(\dfrac{(F_1 - F_2)R - M_T}{I}\)
B. \(\dfrac{(F_1 + F_2)R - M_T}{I}\)
C. \(\dfrac{(F_1 - F_2)R + M_T}{I}\)
D. \(\dfrac{F_1 R - F_2 - M_T}{I}\)
A
Wskazówki:
- Zidentyfikuj momenty sił wytwarzane przez każdą z sił stycznych: siła \(\vec{F}_1\) obraca bloczek zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a siła \(\vec{F}_2\) próbuje obracać go w stronę przeciwną.
- Ponieważ \(F_1 > F_2\), wypadkowy kierunek obrotu jest zgodny z działaniem siły \(\vec{F}_1\). Moment siły tarcia \(M_T\) zawsze przeciwdziała temu ruchowi.
- Zastosuj II zasadę dynamiki dla ruchu obrotowego: \(M_{\text{wyp}} = I \cdot \varepsilon\) i podziel wypadkowy moment sił przez moment bezwładności \(I\).
Rozwiązanie krok po kroku:
-
Wyznaczenie momentów sił zewnętrznych:
Obie siły działają stycznie do obwodu bloczka, zatem ramię każdej z nich jest równe promieniowi \(R\).- Moment siły \(\vec{F}_1\) ma wartość \(M_1 = F_1 \cdot R\) i działa w prawo (zgodnie z ruchem wskazówek zegara).
- Moment siły \(\vec{F}_2\) ma wartość \(M_2 = F_2 \cdot R\) i działa w lewo (przeciwnie do ruchu wskazówek zegara).
-
Zapisanie wypadkowego momentu sił z uwzględnieniem oporów:
Moment siły tarcia \(M_T\) przeciwdziała ruchowi obrotowemu wywołanemu przez siłę \(\vec{F}_1\), dlatego odejmuje się go od sumy algebraicznej momentów sił: $$M_{\text{wyp}} = M_1 - M_2 - M_T$$ $$M_{\text{wyp}} = F_1 \cdot R - F_2 \cdot R - M_T$$ Wyłączając promień \(R\) przed nawias: $$M_{\text{wyp}} = (F_1 - F_2)R - M_T$$ -
Wyznaczenie przyspieszenia kątowego \(\varepsilon\):
Zgodnie z II zasadą dynamiki dla ruchu obrotowego: $$M_{\text{wyp}} = I \cdot \varepsilon$$ Dzieląc obustronnie przez moment bezwładności \(I\), otrzymujemy wzór na przyspieszenie kątowe: $$\varepsilon = \dfrac{M_{\text{wyp}}}{I} = \dfrac{(F_1 - F_2)R - M_T}{I}$$
Odpowiedź: A
